บทที่ 61 เย่จื่อหลง นาย โคตรจะไร้ประโยชน์เลย！

เสียงร้องน่าเวทนาของเย่จื่อหลงจู่ๆก็ดังระงมไปทั่วลานกว้างจัตุรัส

ฉากตรงหน้านี้น่าตกใจจนอกสั่นขวัญหาย！

แขนของเย่จื่อหลงถูกคนฉีกออกมาเป็นๆ！

เย่จื่อหลงตกใจ

เฉาจ้านหยางที่อยู่บนพื้นตกใจ

องครักษ์สิบสองเกราะดำที่อยู่บนอาคารปลูกสร้างบริเวณโดยรอบตกใจ

ตัวแทนทั้งหกสิบประเทศตกใจหมด

ผู้ชมทั่วทั้งโลกที่กำลังดูการถ่ายทอดงานประชุมสุดอำนาจ ต่างก็ตกใจกันหมด！

เลือดจำนวนมากพุ่งกระฉูดออกมาจากข้อต่อหัวไหล่ของเย่จื่อหลง พุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว！

ฉากแบบนี้ เป็นการเข่นฆ่าอย่างทารุณที่สุด！

อกสั่นขวัญหายเป็นอย่างมาก！

เย่จื่อหลงที่เข้าสู่พลังตันชั้นยอด！

ถึงกับถูกฉีกแขนกันง่ายๆแบบนี้！

บ้าคลั่ง！

น่ากลัว！

น่ากลัวเกินไปแล้ว！

สภาพของเย่จื่อหลงในเวลานี้ ราวกับภาพสะท้อน ใช้มือซ้ายกุมแขนข้างขวาของเขาไว้！

ทั้งร่างกายเจ็บปวดจนสามารถหมดสติได้ตลอดเวลา！

จนกระทั่งเวลานี้

เย่จื่อหลงพึ่งจะได้เห็นหน้าชัดๆว่าคนที่ดึงฉุดแขนขวาของเขาเป็นใคร

ผู้ชายคนหนึ่งที่มีรอยสักสีแดงบนหน้า！

และในวินาทีที่มองเห็นหน้าตาของฝ่ายตรงข้ามชัดเจน เย่จื่อหลงราวกับถูกฟ้าผ่าลงมา！

หัวหน้าแห่งสิบสองผู้พิทักษ์ของวิหารจอมเทพ！

“ปีศาจแดง”！

เขา......

ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่?

ที่งุนงงก็คือ เย่จื่อหลงมีตาหามีแววไม่ จำคนผิดแล้ว

นี่ก็แปลก

เย่อู๋เทียนนอกจากจะใช้วิธีพิเศษในการเอาเลือดมาทำให้แข็งตัวบนหน้า ทำให้ใบหน้าเต็มไปด้วยภาพลวงตาจากรอยเลือดแล้ว ยังตั้งใจใช้วิธีแปลงร่าง เพื่อเปลี่ยนหน้าตาของตัวเองอีกด้วย

เย่อู๋เทียนในตอนนี้ เหมือนกับหัวหน้าแห่งสิบสองผู้พิทักษ์ของวิหารจอมเทพเมื่อเจ็ดปีก่อนไม่มีผิด！

ในที่นี้นอกจากเย่จื่อหลงแล้ว ยังมีอีกสิบสองคนที่คิดว่า ผู้ชายที่จู่ๆก็ปรากฏขึ้นบนลานกว้างจัตุรัสนี้ ก็คือหัวหน้าแห่งสิบสองผู้พิทักษ์ของวิหารจอมเทพ！

สิบสองคนนี้ ก็คือองครักษ์สิบสองเกราะดำของวิหารเทพ！

ในวินาทีที่มองเห็นหน้าตาของเย่อู๋เทียน องครักษ์สิบสองเกราะดำทีละคน ทั้งหมดนี้ต่างก็ทำให้ตกใจอย่างมาก

เจ็ดปีก่อน หัวหน้าแห่งสิบสองผู้พิทักษ์ รวมถึงผู้พิทักษ์สิบเอ็ดคนอื่นๆ......

ถูกเย่อู๋เทียนฆ่าไปหมดแล้วไม่ใช่หรือ?

แต่ตรงหน้านี้คือ......

หัวหน้าแห่งสิบสองผู้พิทักษ์......

ไม่ได้ตาย?

พอนึกถึงจุดนี้ องครักษ์สิบสองเกราะดำที่เหลือก็ตกใจ ในใจเต็มไปด้วยงุนงง！

ตกลงเรื่องมันเป็นมายังไงกันแน่?

ในเวลานี้ เย่จื่อหลงได้ถอยออกมาจากเย่อู๋เทียนห่างประมาณสิบสองเมตรแล้ว อดทนต่อความเจ็บปวดที่รุนแรง แล้วปิดกั้นจุดฝังเข็ม

ถึงจะสามารถหยุดเลือดที่พุ่งได้

ส่วนเย่อู๋เทียนนั้น ก็พยุงเฉาจ้านหยางที่อยู่ที่พื้นขึ้นมา แล้วเอากระดูกแขนของเขาต่อเข้าที่เดิม

เฉาจ้านหยางยากที่จะนิ่งสงบ เปล่งเสียงออกมาด้วยความยากลำบาก

“ท่านผู้อาวุโสคือ…...”

เย่อู๋เทียนใช้เสียงของตัวเองกำชับเฉาจ้านหยาง

“ถอยก่อน ไปรักษาบาดแผล”

แค่ประโยคเดียว เฉาจ้านหยางก็เบิกตากว้าง

เสียงของชิงตี้！

ไม่รอให้เฉาจ้านหยางตอบกลับ เย่อู๋เทียนก็หมุนตัวมองไปที่เย่จื่อหลงที่อยู่ไม่ไกล

ใบหน้าที่คดงอด้วยความเจ็บปวดของเย่จื่หลงมองไปยังเย่อู๋เทียน

ในสมองตีกันยุ่งเหยิง

ไม่เข้าใจเลยสักนิด ทำไมจู่ๆหัวหน้าแห่งสิบสองผู้พิทักษ์ของวิหารเทพถึงปรากฏตัว แล้วทำไมถึงฉีกแขนเขา！

เขาเป็นถึงศิษย์แห่งสิบสองผู้พิทักษ์ของวิหารเทพรุ่นใหม่เชียวนะ！

ตกลงนี่มันเรื่องอะไรกันแน่?

ประโยคคำพูดของเย่อู๋เทียนเมื่อครู่ ทำให้เย่จื่อหลงรู้สึกถึงความอึดอัดขึ้นมาทันทีอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

“เย่จื่อหลง นาย โคตรจะไร้ประโยชน์เลย ฉันไม่ชอบศิษย์อย่างนาย ตอนนี้ ฉันจะให้โอกาสนายจัดการตัวเอง คุกเข่า ฆ่าตัวตายซะ！”

เย่จื่อหลงตาเบิกโพล่ง ตะโกนออกไป

“ทำไมล่ะ？！”

เย่อู๋เทียนพูดด้วยเสียงเรียบเฉย

“ฉันไม่อยากจะพูดประโยคเดิมครั้งที่สอง！”

ใบหน้าของเย่จื่อหลงบิดเบี้ยวอย่างมาก

เขาเป็นศิษย์ที่น่าภูมิใจที่สุดแห่งสิบสองผู้พิทักษ์รุ่นใหม่ของวิหารเทพ

ไม่เช่นนั้น คงไม่ได้รับยาต้องห้ามมาหรอก！

ทั้งหมดสิบสองเม็ด！

ตอนนี้......

อาจารย์ของสิบสองผู้พิทักษ์รุ่นใหม่ ต้องการจะให้ศิษย์อย่างเขาไปตาย?

อีกอย่าง เหตุผลน่าขำสิ้นดี！

โคตรจะไร้ประโยชน์?

ในระยะเวลาเพียงแค่เก้าวัน จากพลังตันเพียงครึ่งหนึ่ง ฝึกจนทะลุพลังตันชั้นยอด！