บทที่ 1014 ควบคุม

เริ่นจื่อหลันผิดหวังมาก "หมายความว่านายถูกคัดทิ้งในการคัดเลือกหมอเหรอ"

เจียงชื่อส่ายหัว "ไม่เชิง"

จากนั้น เจียงชื่ออธิบายสั้นๆว่าเกิดอะไรขึ้นในศูนย์รับรองของบริษัทเทคโนโลยีเซิ่งเต๋อวันนี้บ้าง สรุปก็คือ เจียงห้านเฟยเป็นคนระวังตัว ไม่ได้ปรากฏตัวโดยตรง

มีแต่ต้องรักษาเหอเจี้ยนให้หายก่อนเท่านั้น เขาถึงมีสิทธิ์ได้พบกับเจียงห้านเฟย

เริ่นจื่อหลันถอนหายใจด้วยความโล่งอก "แบบนี้แสดงว่ายังมีโอกาสได้พบเจียงห้านเฟยอยู่ ไม่ว่าเขาจะเป็นพ่อของนายหรือไม่ ก็ยังมีความหวังอยู่"

เวลานั้น ใบหน้าของเจียงชื่ออึมครึมลง และพูดประโยคที่ทําให้ทั้งเมษและเริ่นจื่อหลันอึ้ง

"เกรงว่าต่อให้รักษาเหอเจี้ยนหาย ก็ใช่ว่าจะได้พบตัวจริงได้ง่ายขนาดนั้น"

เริ่นจื่อหลันขมวดคิ้ว ก่อนจะถามขึ้น "หมายความว่าไง"

เจียงชื่อถอนหายใจและอธิบาย "วันนี้ผมตรวจดูอาการของเหอเจี้ยนแล้ว พบว่าโรคของเขาประหลาดมาก ไม่ได้เกิดขึ้นโดยธรรมชาติ แต่เกิดจากฝีมือของมนุษย์"

"ฝีมือมนุษย์ยังไง"

"ผมพบว่าอวัยวะภายในของเหอเจี้ยนได้รับความเสียหายไม่เท่ากัน และยังมีสารพิษในร่างกายอยู่นิดหน่อย สีหน้าของเขาเหม่อลอย แยกแยะอะไรไม่ได้ แต่ไม่ใช่ภาวะเอ๋อแบบที่เราคิดกัน"

เริ่นจื่อหลันไม่เข้าใจ "นายพูดให้ง่ายกว่านี้ได้ไหม"

"พูดง่ายๆก็คือเหอเจี้ยนกินยาที่เจือสารพิษมาเป็นเวลานาน ส่งผลให้เกิดปัญหาทางร่างกาย และสมองของเขาเห็นภาพหลอน ซึ่งจะถูกคนอื่นควบคุม"

เมษตะลึง "ก็หมายความว่ามีคนเอายาให้เหอเจี้ยนกินเพื่อควบคุมความคิดของเขาเหรอ!"

"ถูกต้อง"

พูดเพียงแค่นั้น

สีหน้าเหล่าคนในห้องก็เคร่งเครียดกันหมด

จริงๆแล้วเหอเจี้ยนเป็นเพียงตัวล่อเท่านั้น เจียงห้านเฟยที่ 'ป่วย' จริงๆคงมีอาการร้ายแรงกว่าเหอเจี้ยนเยอะ