บทที่ 1028 ฝากเนื้อไว้กับเสือ

เมษหัวเราะ "ถ้าฆ่าได้คงไม่ต้องหาหมอมารักษาเขาแล้วครับ จากที่ผมคาดเดา เทคโนโลยีที่เป็นแกนหลักของบริษัทเทคโนโลยีเซิ่งเล่อหรือความลับสุดยอดยังอยู่ในมือของเจียงห้านเฟยตัวจริง ต่อให้ตัวปลอมใช้ยาควบคุมเจียงห้านเฟยตัวจริงก็ไม่อาจเอามาได้ หรือเอามาได้ก็ใช้ไม่ได้"

"เพื่อไม่ให้บริษัทเทคโนโลยีเซิ่งเล่อล้มละลาย และเพื่อปากท้องตัวเอง เจียงห้านเฟยตัวปลอมจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาชีวิตของเจียงห้านเฟยตัวจริงไว้"

เรื่องทั้งหมดแทบจะกระจ่างหมดแล้ว

เริ่นจื่อหลันกลืนน้ำลาย พูดด้วยท่าทางหวาดกลัวเล็กน้อย "ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ทำไมเรายังอยู่ที่นี่ล่ะ ก็เท่ากับว่าโดนเจียงห้านเฟยตัวปลอมคอยจับตาดูอยู่ตลอดน่ะสิ"

เจียงชื่อยิ้ม "ฝากเนื้อไว้กับเสือก็แบบนี้แหละครับ เขาคอยจับตาเราทุกนาที พวกเราก็ได้เข้าใกล้เขา มีโอกาสเปิดโปงเขา"

เขาเว้นจังหวะไปก่อนจะพูดต่อ "และนี่ก็อธิบายได้ว่าทำไมหลิวจิ่งหมิงถึงสบายใจขนาดนั้น ไม่แยแสเลยว่าผมจะแย่งตำแหน่งของเขาไป"

"เพราะเขารู้ว่าทุกอย่างที่ผมมีในตอนนี้เป็นเพียงภาพหลอกลวง"

"ดูเหมือนยิ่งใหญ่กว่าใคร ความจริงแล้วทำเพื่อให้ผมชะล่าใจ หากผมเผยไต๋ให้เห็นแม้แต่นิดเดียว คงจะตายโดยไม่มีที่ฝัง"

เริ่นจื่อหลันอึ้ง

จริงเหรอ?

หลิวจิ่งหมิงที่ดูอ่อนโยนสุภาพ คุณธรรมสูงส่ง จะเป็นคนจิตใจแยบคายถึงเพียงนี้

"ไม่ขนาดนั้นหรอกมั้ง"

เจียงชื่อเอ่ย "น้าเริ่น ในโลกนี้ไม่เคยมีคนที่ไร้ความปรารถนาต่ออำนาจเงินทองเลยสักนิดหรอกครับ หลิวจิ่งหมิงอายุแค่นี้แต่เป็นที่โปรดปรานของท่านประธาน กลายเป็นผู้สืบทอดบริษัทเทคโนโลยีเซิ่งเล่อ ยิ่งใหญ่ไร้ใครเปรียบ เวลานี้ผมปรากฏตัวและแย่งตำแหน่งของเขาไป เขากลับไม่ถือสาเลยสักนิด เดิมนี่ก็เป็นเรื่องผิดวิสัยอยู่แล้ว ความจริงถ้าวันนี้เขาโมโหอาละวาด ใส่อารมณ์ ผมกลับรู้สึกเป็นความจริงมากกว่า"