บทที่ 1050 พี่น้อง

หลังจากเงียบไปนาน หญิงสาวก็กรีดร้องออกมาเสียงดัง

"ห๊ะ~~!!! ขโมย ช่วยจับขโมยด้วย!"

เหมียวถงลุกขึ้นยืน "หุบปาก! เจียงชื่อไม่ใช่ขโมย ฉันเชิญเขามาที่นี่เอง"

เมื่อเห็นเหมียวถง ผู้หญิงคนนั้นก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เธอมองรูปลักษณ์ของเหมียวถง หลังจากนั้นมองไปที่เจียงชื่อ ดูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างและกล่าวด้วยรอยยิ้ม "โอ้ หญิงสาวใสซื่ออย่างเหมียวถง เรียนรู้การคบชู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วยังพาชายชู้กลับมาที่บ้านอีก ช่างไร้ยางอายจริง ๆ"

"เขาไม่ใช่ชายชู้!"

"แล้วเขาเป็นใครล่ะ?"

"เขา......เขาเป็นแฟนใหม่ของฉัน ชื่อว่าเจียงชื่อ!"

เหมียวถงถูกบังคับจนกังวล และไม่ว่าเจียงชื่อจะตกลงหรือไม่ก็ตาม เธอก็จะบอกว่าเจียงชื่อเป็นแฟนหนุ่มของตนเอง

ผู้หญิงคนนั้นเหลือบมองเจียงชื่อและกล่าวเยาะเย้ย "โอ้ เมื่อวานเพิ่งถูกแม่ดุว่า อายุขนาดนี้แล้วยังไม่ได้แต่งงาน ดังนั้นวันนี้จึงพาแฟนหนุ่มกลับมา?"

"เหมียวถง คุณเป็นสุนัขจนตรอกหรือไง? รีบร้อนมากเกินไปแล้วมั้ง?"

"ถึงแม้ว่าคุณจะหาแฟนก็ต้องเลือกสักหน่อยสิ ดูคนที่คุณกำลังคบหาอยู่สิ หึหึหึ หน้าตาขี้เหร่มาก จะสามารถเทียบโอปป้าของฉันได้อย่างไร?"

เหมียวถงรู้สึกโมโหเป็นอย่างมาก และแทบรอไม่ไหวที่จะตบเธอ

เจียงชื่อยิ้มด้วยความจำใจ

พวกเขาเป็นทหารอยู่ด้านนอกตลอดทั้งปี มีชีวิตอยู่บนคมดาบ แล้วจะเข้าใกล้คำว่าหล่อได้อย่างไร? แต่เขาคิดว่าหน้าตาของตนเองไม่ได้ขี้เหร่?

อนิจจา นี่เป็นครั้งแรกที่ถูกเหยียดหยามขนาดนี้

เจียงชื่อถามด้วยความสงสัย "ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร"

เหมียวถงกล่าวน้ำเสียงห้วน ๆ ว่า "เหมียวซาน น้องสาวฉันเอง"

เจียงชื่อพยักหน้า "โอ้ เป็นน้องสาวของคุณ ไม่แปลกใจเลย"

เหมียวซานที่อยู่ฝั่งตรงข้ามขมวดคิ้วและถามอย่างไม่พอใจ "ไม่แปลกใจเลย ไม่แปลกใจอะไร?"