บทที่ 1126 ความหึงหวง

เจียงชื่อเดินตามเหลยห้าวมาถึงที่สนามฝึกอยู่ที่นี่ เขาได้พบกับลูกน้องที่ซื่อสัตย์ที่สุดของเขา---กองเทพพิชิตฟ้า

ในอดีต ทีมนี้ติดตามเจียงชื่อสู้รบไปในทุกๆ ที่ และเคยสร้างผลงานไว้มากมาย

หลายๆ ครั้งที่ศัตรูยังไม่ได้พบกับกองเทพพิชิตฟ้า เพียงแค่ได้ยินชื่อก็ตกใจและยอมจำนนไปแล้ว

ทีมเช่นนี้ แข็งแกร่งจนน่ากลัวไปเลยทีเดียว

พวกเขาแต่ละคนล้วนเป็นขุมพลังที่แท้จริงที่เจียงชื่อคัดเลือกออกมาจากพันๆ คน และหลังจากผ่านการฝึกฝนอย่างเข้มงวดของเจียงชื่อแล้ว พวกที่ยังสามารถยึดมั่นได้ ถึงจะอยู่ต่อไปได้ในที่สุด

เปอร์เซ็นต์ที่จะสำเร็จไม่ค่อยสูงมากนัก

แต่ตราบเท่าที่พวกเขาสามารถอยู่ต่อไปได้ มันก็ต้องเป็นนักรบที่มีความแข็งแกร่งอย่างยิ่งแน่นอน

เคยมีหลายทีมได้ทำตามตัวอย่างของเจียงชื่อ แต่น่าเสียดาย พวกเขาทั้งหมดต่างล้มเหลว

เพราะการฝึกทีมดังกล่าวมีเงื่อนไขที่สำคัญมาก----ผู้บัญชาการต้องแข็งแกร่งอย่างยิ่ง

เจียงชื่อเองก็แข็งแกร่งอย่างยิ่ง

เมื่อใดก็ตามที่มีคนไม่เชื่อฟัง เจียงชื่อก็จะสามารถปราบเขาได้อย่างง่ายดาย เมื่อทหารบางคนรู้สึกว่าการฝึกฝนที่เจียงชื่อตั้งไว้นั้นมันหนักเกินไป เจียงชื่อก็สามารถลองทำการฝึกฝนด้วยตัวเอง และเสร็จสิ้นได้อย่างง่ายดาย

ดังนั้น ทหารของกองเทพพิชิตฟ้าทุกคน จึงรู้สึกนับถือและชื่นชมเจียงชื่อจากก้นบึ้งของหัวใจ

สิ่งนี้ไม่มีให้เห็นในทีมอื่นๆ เลย

ในขณะนี้ เมื่อเจียงชื่อปรากฏตัวต่อหน้ากองเทพพิชิตฟ้า ทหารที่เคยต่อสู้และสังหารภายใต้คำสั่งของเจียงชื่อมาก่อนนั้น ต่างก็ตื่นเต้นและน้ำตาไหล

ผู้ชายมีน้ำตาแต่จะไม่ไหลอย่างง่ายดาย เพียงเพราะยังไม่ถึงจุดที่เศร้าที่สุดเท่านั้น

จุดประสงค์เดียวที่พวกเขาจะถูกคัดเลือก ก็คือการติดตามเจียงชื่อ และกลายเป็นเบี้ยของเจียงชื่อ

แต่ตอนนี้ล่ะ?

พวกเขารู้สึกผิดหวังอย่างยิ่ง ที่ไม่สามารถติดตามเจียงชื่อได้

เมื่อเห็นฉากนั้นเหลยห้าวรู้สึกไม่สบายใจมาก ความรู้สึกเช่นนี้มันก็เหมือนกับว่าแฟนสาวของเขาไม่สามารถลืมแฟนเก่าได้ มันรู้สึกแย่มาก

แต่เดิม เหลยห้าวก็เป็นศัตรูกับเจียงชื่ออยู่แล้ว และถือว่าเจียงชื่อเป็นเป้าหมาย และต้องการจะเอาชนะเขาในทุกๆ วัน