บทที่ 1130 ความยอดเยี่ยมที่ยิ่งกว่ายอดเยี่ยม

เหลยห้าวปรบมือ "เอาล่ะ ศิษย์พี่เจียงของผมยังคงเป็นคนที่ไม่เรื่องเยอะ ไม่เหมือนกับตัวเล็กๆ อ่อนๆ เหล่านั้น ที่ไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากบ่นไปทั้งวัน"

เมษมีใบหน้าที่เย็นชา

เขารู้ว่า เจียงชื่อถูกบังคับให้ทำตามขั้นตอนนี้

สี่ร้อยโล คนธรรมดาจะรับภาระหนักขนาดนี้ได้อย่างไร? การรับน้ำหนักเพียงอย่างเดียวยังไม่เพียงพอ และยากเกินไปที่จะปีนข้ามสิ่งกีดขวางในภายหลัง

"ผู้บัญชาการ" เมษเรียกเบาๆ ฝ่ามือเต็มไปด้วยเหงื่อ

ในไม่ช้า ก็มีคนเดินเข้ามาช่วยเจียงชื่อสวมเสื้อผ้าที่มีน้ำหนักสี่ร้อยโล ซึ่งทั้งหมดมีน้ำหนักอยู่ที่มือ เท้า เอว ขา แขน หลัง และหน้าท้องของเขา

การสวมชุดที่มีน้ำหนักมากขนาดนี้ คนส่วนใหญ่ไม่สามารถแม้แต่จะยืนขึ้นได้เลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงปีนข้ามสิ่งกีดขวางเลย

เหลยห้าวหยิบนาฬิกาจับเวลาออกมา แล้วพูดด้วยรอยยิ้มชั่วร้ายว่า "ศิษย์พี่เจียง คุณต้องสู้ๆ นะ อย่าทำให้อับอายขายหน้าอยู่ต่อหน้าผู้ใต้บังคับบัญชาเก่าของคุณเลย การข้ามอุปสรรคสามสิบวินาทีถือว่าผ่านเกณฑ์ ยี่สิบวินาทีคือยอดเยี่ยม คุณไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้แม้แต่ผ่านเกณฑ์เลยมั้ง?"

ฮ่าฮ่า สวมชุดรับน้ำหนักสี่ร้อยโล และข้ามผ่านได้ภายในสามสิบวินาที นี่คือสิ่งที่เทพเจ้าถึงจะทำได้บ้าง?

มันเป็นการสร้างความอับอายโดยเจตนาให้กับเจียงชื่อ

อย่างไรก็ตาม.......

เจียงชื่อไม่ได้พูดอะไร และเดินตรงไปที่จุดเริ่มต้น เมื่อพิจารณาจากวิธีที่เขาเดินอย่างสายๆ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่มีน้ำหนักเลย

เขาหายใจเข้าลึกๆ และเตรียมพร้อม

"เริ่ม!"

ตามคำสั่งของเหลยห้าวเจียงชื่อกระโดดออกมา เหมือนกับม้าป่าตัวหนึ่งที่หลุดพ้นจากการผูกมัด

ความเร็วอย่างเหลือเชื่อ

ทุกคนต่างขยี้ตา และมองด้วยสายตาที่ไม่น่าเชื่อ

นี่ๆๆๆ มันน่ากลัวเกินไปหรือเปล่า?

ความเร็วของเจียงชื่อนั้นถึงขั้นเหนือจินตนาการของทุกคน แม้จะมีน้ำหนักสี่ร้อยโล แต่ความเร็วก็ยังเร็วกว่าที่ไม่มีการถ่วงน้ำหนัก

เป็นเรื่องยากที่จะจินตนาการว่า เจียงชื่อจะไปได้เร็วแค่ไหน ถ้าเขาไม่มีน้ำหนักอยู่บนร่างกายและใช้กำลังทั้งหมดของเขา