บทที่ 1142 อย่าไปชื่อจอมหลอกลวงนั้น

โม่หยวนกล่าวก่อนโดยไม่รอให้เจียงชื่อพูด " ใครทำคนนั้นรับผิดชอบ ใครท้าชิงผลที่ออกมาก็คนนั้นรับเอาไว้ หากฉันแพ้ ฉัน โม่หยวน นับจากนี้ไปจะไม่แตะต้องวงการแพทย์ และจะเปลี่ยนอาชีพ ไม่เป็นหมออีกต่อไป!"

โหดเหี้ยมมาก

ในฐานะเจ้าของร้านยาหงหุ้ยที่เปิดมายาวนาน หากไม่แตะต้องวงการแพทย์ ไม่เป็นหมอ เช่นนั้นถือเป็นการไม่เคารพบรรพบุรุษอย่างมาก

สิ่งที่เขาเรียนมาทั้งหมดในครึ่งชีวิตที่ผ่านมา ก็จะกลายเป็นสิ่งไร้ค่า"

โม่หยวนเดิมพันด้วยอนาคตของตน ใจกล้าอย่างมาก

มีแพทย์ผู้สังเกตการณ์อยู่ข้างๆกล่าวว่า "คุณชายโม่ ตั้งสติหน่อย จะมาเดิมพันเช่นนี้มิได้! เจียงชื่อ หลอกใช้คุณเพื่อเพิ่มความน่าเกรงขามของตน อย่าถูกเขาหลอก"

"ใช่ คุณชายโม่ คุณเองก็เรียนหมอเช่นกัน รู้ดีว่าทักษะทางการแพทย์นั้นไม่สามารถฝึกได้ในชั่วข้ามคืน เห็นได้ชัดว่าเจียงชื่อกำลังโกหกคุณ เขาหวังร้าย!"

บางคนถึงกับชี้ไปที่เจียงชื่อและสาปแช่ง " ไอ้คนเลวทราม อย่าไปหลอกเด็กชาวบ้านได้ไหม"

"เจียงชื่อ ไอ้สารเลว นายล้างสมองคุณชายโม่อย่างไร คุณทำสิ่งชั่วร้ายเช่นนี้ออกมาได้อย่างไร? คุณต้องไม่ตายดี!"

หลังจากเกิดการด่าทออย่างหนัก

เจียงชื่อกลายเป็นเป้าหมายของการวิพากษ์วิจารณ์ของสาธารณะ

ในอีกด้านหนึ่ง ทุกคนเห็นอกเห็นใจโม่หยวน แต่ในทางกลับกันพวกเขายังไม่พอใจกับการที่เจียงชื่อหลอกใช้โม่หยวน

"เห้อ เด็กที่น่าสงสาร ทำไมต้องเชื่อคนโกหกคนนั้นด้วย"

"เถ้าแก่โม่ไม่ไหวแล้ว คุณชายโม่ก็โดนเล่นงานเช่นกัน ร้านยาที่มามานานกว่าร้อยปี และตระกูลโม่จะต้องจบลงเช่นนี้ น่าเศร้าเสียจริง"

"ข้าขอสาปแช่งให้เจียงชื่อไม่ได้ตายดี!"

เมื่อต้องเผชิญกับการด่าทอของทุกคน เจียงชื่อยังคงนิ่งเฉยและสงบเหมือนน้ำนิ่ง

ดูเหมือนว่าทุกอย่างไม่เกี่ยวข้องกับเขา