บทที่ 1172 เชื่อในสิ่งที่อยากเชื่อเท่านั้น

เจียงชื่อพูดเบาๆ "อ่อ นี่นายคิดจะฆ่าตัวตายเพราะร้อนตัวงั้นเหรอ?"

นี่มัน......

โม่หยวนถึงกับพูดไม่ออก ตอนนี้เขาแม้แต่จะฆ่าตัวตายยังไม่ได้ แล้วเขาจะทำอะไรได้อีก?

ทุกคนรู้ว่าโม่หยวนโดนใส่ความ แต่ปัญหาคือคนอื่นไม่เชื่อ! แม้ว่าคุณจะชี้แจงยังไง แต่มันก็ไม่ได้ผลอะไรมากนัก

มวลชนจะคิดว่าคุณกำลังโต้เถียงและปกปิดความจริง

หากฝ่ายตรงข้ามแสดงความคิดเห็นต่อคนขับ สถานการณ์จะยิ่งเลวร้ายขึ้น

จะทำอย่างไร?

แม้ว่าจะเปลี่ยนเป็นเจียงชื่อก็โดนรุกฆาตได้ในครั้งนี้ และเขาก็ไม่สามารถตัดสินใจได้ชั่วขณะหนึ่ง

เขาได้แต่เอนหลังพิงโซฟาและครุ่นคิดอย่างหนัก

หลังจากผ่านไปพักใหญ่ เจียงชื่อก็ตั้งคำถามว่า "คุยกันตั้งนาน เราทุกคนละเลยต่อปัญหาที่สำคัญที่สุดนะ ใครคือศัตรูของเรา?"

นั่นสิ

สรุปแล้วใครคือคนที่คิดร้ายต่อพวกเขา?

โม่ชิงฉงคิดไตร่ตรอง "ใครกันที่จ้องจะทำร้ายตระกูลโม่ของเรา? นอกจากบริษัทอสังหาริมทรัพย์เฉียงหลงแล้ว เหมือนว่าเราไม่มีศัตรูที่ไหนอีกแล้วนะ อีกอย่าง บริษัทอสังหาริมทรัพย์เฉียงหลงไม่ใช่ล้มละลายไปแล้วเหรอ?"

เจียงชื่อพูดว่า "ฝ่ายตรงข้ามทำงานอย่างพิถีพิถันและแอบทำการเคลื่อนไหวซึ่งไม่เหมือนกับสไตล์ของบริษัทอสังหาริมทรัพย์เฉียงหลง อีกอย่างพวกคุณไม่คิดบ้างเหรอว่า เริ่มตั้งแต่หมอฝรั่งไปถึงบริษัทอสังหาริมทรัพย์เฉียงหลงและสุดท้ายรวมไปถึงโม่หยวน สไตล์ของพวกเขาทั้งหมดคือแบบเดียวกันหมด? "

เมษพูดว่า "ท่านผู้บัญชาการครับ คุณหมายถึงปัญหาที่เราพบเจออยู่ในตอนนี้ เป็นแผนการที่คนคนนึงหรือคนกลุ่มเดียวกันสร้างขึ้นมางั้นเหรอ?"

"มีความเป็นไปได้สูง"

เมษคิดซ้ำแล้วซ้ำอีก และทันใดนั้นก็พูดว่า "ท่านผู้บัญชาการครับ คุณคิดว่ามีความเป็นไปได้ไหมที่รุ่นน้องของคุณเหลยห้าวเป็นคนทำ?"

เจียงชื่อส่ายหัว