บทที่ 1185 ชายลึกลับ

ทันทีที่เขาเดินเข้าประตู เลขาเหมียวถงก็เข้ามาบอกว่า "ท่านประธานเจียงคะ คุณกลับมาได้สักทีนะคะ มีชายคนนึงมาหาคุณหลายครั้งแล้ว ยิ่งวันนี้เขามาที่นี่ตั้งแต่เช้าและรอจนมืด บอกว่าถ้าวันนี้ไม่เจอคุณเขาจะไม่ไปไหน ดิฉันล่ะปวดหัวจริงๆ"

เจียงชื่อขมวดคิ้วเล็กน้อย อยากพักผ่อนสักหน่อย แต่มีปัญหาเข้ามาอีกแล้วเหรอ?

"ผู้ชายคนนั้นคือใคร?"

"ดิฉันไม่รู้ค่ะ ถามเขาก็ไม่ยอมตอบ เขาบอกแค่ว่า ถ้าท่านประธานเจียงเห็นเขา ท่านจะรู้เองว่าเขาเป็นใคร ดิฉันแทบจะโทรแจ้งตำรวจตั้งหลายครั้งแล้ว น่าแปลกจริงๆ ชายคนนี้"

"โอเค ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?"

"ห้องรับแขกค่ะ"

"โอเค"

เจียงชื่อเดินตรงไปที่ห้องรับแขกและหยุดอยู่ที่ประตูเป็นเวลาสองวินาที จากนั้นเอื้อมมือผลักประตูออก

ทันทีที่ประตูถูกเปิดออก ก็เห็นแผนหลังของชายร่างสูงใหญ่ที่นั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้ในห้องรับแขก และถ้วยน้ำชาตรงหน้าเขาก็ถูกจัดอย่างเป็นระเบียบ

มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นทหารที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นเวลานาน

"หู่เผ้า?"

"ผู้บัญชาการครับ!"

ชายผู้นี้เป็นหนึ่งในสมาชิกของกองเทพพิชิตฟ้า เขาเป็นผู้ติดตามของเจียงชื่อที่คอยต่อสู้ทั่วใต้หล้าและยังมีส่วนร่วมมากมาย

ทุกครั้งที่เกิดสงคราม เขาจะเป็นทหารแนวหน้าที่ไม่เคยคำนึงถึงอันตรายมาก่อน ความปรารถนาสูงสุดในชีวิตของเขาก็คือการสู้รบจนตายในสนามรบทะเลทราย ซึ่งเป็นชายหนุ่มที่แข็งแกร่งที่สุด

หู่เผ้าลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและเดินไปทำความเคารพ

"ผู้บัญชาการครับ ในที่สุดผู้ใต้บังคับบัญชาคนนี้ก็พบคุณจนได้!"

ในขณะที่พูดเช่นนี้ หู่เผ้าแทบจะร้องไห้ออกมาและน้ำตาคลอเบ้าตาไปหมด

แต่ลูกผู้ชายจะร้องไห้ง่ายๆ ไม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้น เขาคือชายแกร่งที่หลั่งเลือดและหยาดเหงื่อโดยไม่หลั่งน้ำตา แล้วจะให้เขาร้องไห้ได้อย่างไร?

แต่การที่จะสามารถบีบบังคับให้เขาเสียน้ำตาได้ แสดงว่าเขาต้องทนกับความเสียใจและเจ็บปวดมากแค่ไหน?