บทที่ 1191 ตีหมา

ขณะที่เจียงชื่อเดินลงมาที่ชั้นล่าง สายตาของทุกคนมองเขาด้วยความชื่นชม

คนส่วนใหญ่ไม่สามารถขึ้นไปถึงชั้นที่สิบได้ แต่เจียงชื่อใช้เวลาจากชั้นหนึ่งถึงชั้นสิบเพียงหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น และสามารถผ่านแม้กระทั่งด่านห้องแห่งเทพเจ้าแล้ว

บางทีนี่คือ'สปีดพาส'ที่เรียกกันในเกม?

เขาเดินไปหาพนักงานต้อนรับ ยื่นมือไปหยิบเสื้อคลุมจากมือของเขา และกล่าวขณะที่สวมใส่เสื้อ "ยังไม่ถึงชั่วโมงใช่ไหม?"

พนักงานต้อนรับตกใจจนหน้าซีด โบกมือแล้วกล่าวว่า "ไม่ ๆ ยังไม่ถึงครับ"

การเยาะเย้ยและเหยียดหยามเจียงชื่อก่อนหน้านี้หายไปทั้งหมด ตอนนี้พนักงานต้อนรับคิดว่าเจียงชื่อนั้นเป็นเหมือนเทพ

แข็งแกร่งและไร้เทียมทาน

ในสมัยโบราณมีเหล้าอุ่นสังหารฮว่าสยง และวันนี้เจียงชื่อได้ผ่านด่านของโรงฝึกอเวจีไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งระดับนี้ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปจะสามารถทำได้

หลังจากสวมเสื้อเรียบร้อย เจียงชื่อก็เดินออกไปจากโรงฝึกอเวจี

เขามาอย่างกะทันหัน และจากไปอย่างกะทันหันเช่นกัน

คนส่วนใหญ่ไม่รู้ว่าเจียงชื่อเป็นใคร พวกเขารู้แค่ว่าคืนนี้มีผู้ชายไร้เทียมทานที่ผ่านด่านของโรงฝึกอเวจีไปอย่างรวดเร็ว

ตอนเที่ยงวันถัดไป ที่ร้านอาหารฉางเหอ

หู่เผ้ามาที่ร้านอาหารคนเดียว

เขาสั่งอาหารสามสี่อย่าง และเหล้าขาวหนึ่งขวด

เขาไม่ได้ทานอาหาร แต่รอเจียงชื่ออย่างเงียบ ๆ เขาเชื่อมั่นว่าเจียงชื่อจะไม่มีวันทิ้งผู้ใต้บังคับบัญชาที่จงรักภักดีอย่างพวกเขาแน่นอน เทพแห่งสงครามชูร่าจะต้องฟื้นคืนชีพ

แต่ถ้าเจียงชื่อไม่มา.....

ถ้าเจียงชื่อไม่มา ความศรัทธาของหู่เผ้าจะพังทลาย

ชีวิตของเขาก็จะไร้ทิศทาง

"ผู้บัญชาการ โปรดมาด้วยเถอะ!"

ขณะนี้ คนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาในประตู มีทั้งผู้ชายและผู้หญิง ล้วนแต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีฉูดฉาด และโอบไหล่กัน มองแวบเดียวก็รู้ว่าพวกเขาทั้งหมดเป็นคนหนุ่มสาวที่ประพฤติตัวไม่ดี

ทันทีที่พวกเขาเดินเข้ามา หนึ่งในนั้นเห็นหู่เผ้าที่นั่งอยู่มุมห้อง หลังจากนั้นก็กระซิบข้างหูชายหนุ่มที่เป็นผู้นำ

คนที่เป็นผู้นำขมวดคิ้ว แล้วพาคนเดินไปหาเขา

"เฮ้ ดูเหมือนคุณจะเป็นคนของกองเทพพิชิตฟ้า?"

หู่เผ้าเหลือบมองเขา และกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า "เคยเป็น แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว"

"ถูกไล่ออกแล้ว?"

"จะถูกไล่ออกหรือไม่นั้นมันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ"

คนที่เป็นผู้นำใช้นิ้วชี้ตนเองแล้วกล่าวว่า "คุณรู้ไหมว่าผมเป็นใคร?"

"ไม่รู้?"

"ไม่รู้? ฮ่า ๆ งั้นคุณฟังให้ดี กูชื่อจิ้นหลิน และจิ้นตงเฉิงผู้บัญชาการค่ายป้องกันเมืองคือพ่อของผม เข้าใจหรือยัง?"

เมื่อเขากล่าวเช่นนี้ ทำให้หู่เผ้าเข้าใจทันที