บทที่ 1206 กรรมสิทธิ์โครงการ

หยางฉีหรงตื่นเต้นจนเกือบจะร้องไห้ออกมา

ในที่สุดก็มีบริษัทที่เต็มใจรับช่วงต่อ และไม่ใช่บริษัทธรรมดาทั่วไป แต่เป็นบริษัทชั้นนำในเมืองหลวง - บริษัทเทคโนโลยีเซิ่งเล่อ

ในแง่ของทรัพยากรทางการเงินและเทคโนโลยีแล้ว บริษัทเทคโนโลยีเซิ่งเล่อนั้นถือว่าแข็งแกร่งที่สุดแล้ว

เมื่อบริษัทเทคโนโลยีเซิ่งเล่อเข้ามารับช่วงต่อ ปัญหาเรื่องนี้ก็จะสามารถคลี่คลายได้!

และยังไม่มันที่เขาจะได้คุยกับเจียงชื่อ ท่านอู๋ก็ยกมือขึ้นและกล่าวว่า "บริษัทเทคโนโลยีฉงเหมินก็สนใจโครงการนี้เป็นอย่างมาก และยินดีที่จะรับช่วงต่อโครงการนี้"

อะไรกันนี่?

ตอนนี้เกิดความวุ่นวายแล้วจริง ๆ

บริษัทเทคโนโลยีอันดับหนึ่งและอันดับสองในเมืองหลวงได้ก้าวออกมาแล้ว และดูเหมือนว่าพวกเขากำลังพยายามที่จะแย่งชิงโครงการนี้

เหตุผลคืออะไร?

ทุกคนต่างมองหน้ากันด้วยความสงสัย

พวกเขาคิดแล้วคิดอีก แต่ก็ยังมองไม่เห็นข้อดีของโครงการเลย แล้วทำไมสองบริษัทใหญ่ถึงต้องการแย่งชิงโครงการนี้?

หยางฉีหรงรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

เดิมทีเขาคิดว่าต้องเดินลงจากเวทีด้วยความอึดอัด แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าจะมีสองบริษัทใหญ่ออกมาแย่งชิงโครงการนี้?

เขากำลังคิดอยู่ในใจว่าแค่มีบริษัทหนึ่งยอมยืนออกมาก็ไม่เลวแล้ว

ความสุขมาอย่างกะทันหัน

ชั่วขณะหนึ่งหยางฉีหรงไม่รู้ว่าจะจัดการกับสถานการณ์ตอนนี้อย่างไรดี

ด้านล่างเวที

ท่านอู๋หันหน้าไปมองเจียงชื่อ และกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า "ประธานเจียง ตอนนี้บริษัทเทคโนโลยีเซิ่งเล่อมีโครงการอยู่ในมือมากมายจนทำไม่ทันแล้ว ตามความคิดของผมแล้ว คุณไม่ควรเข้ามาแทรกแซงโครงการนี้ มอบโครงการนี้ให้บริษัทเทคโนโลยีฉงเหมินของพวกเราเถอะ คุณว่าดีไหม?"

เจียงชื่อยิ้มเล็กน้อยและกล่าวว่า "ท่านอู๋ คุณพูดล้อเล่นแล้ว บริษัทเทคโนโลยีเซิ่งเล่อของพวกเราคิดถึงเรื่องของประเทศอยู่ในใจเสมอ และนี่ถือเป็นเรื่องที่อุทิศให้กับประเทศและประชาชน แล้วบริษัทเทคโนโลยีเซิ่งเล่อจะยอมถอยได้อย่างไร? ท่านอู๋ ได้โปรดอย่ามาแย่งชิงกับผมเลย"

ประธานใหญ่ของทั้งสองบริษัทต่างฝ่ายต่างไม่ยอมกัน และต่างก็ไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว

คราวนี้ถึงคราวที่หยางฉีหรงรู้สึกลำบากใจแล้ว

เดิมเขาคิดว่ามีบริษัทหนึ่งยืนออกมา งั้นเรื่องนี้ก็สามารถคลี่คลายได้ แล้วใครจะไปคิดว่าสองบริษัทใหญ่จะยืนออกมาพร้อมกัน

หรือว่าต้องจับสลาก?

ไม่ได้ ไม่ได้อย่างแน่นอน สถานการณ์ตอนนี้ ไม่ว่าจะมอบโครงการให้บริษัทใด อีกบริษัทหนึ่งจะต้องรู้สึกโกรธแค้นอย่างแน่นอน

ถ้าไม่ล่วงเกินทั้งสองบริษัทใหญ่จะเป็นการดีที่สุด

ทันใดนั้นหยางฉีหรงเกิดความคิดขึ้นมาอย่างฉับพลัน และกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า "พวกคุณไม่ต้องแย่งชิงกัน ผมจะมอบโครงการนี้ให้กับพวกคุณทั้งสองบริษัทพร้อมกัน"

มอบให้สองบริษัทพร้อมกัน?

เจียงชื่อและท่านอู๋ต่างตกตะลึง

หยางฉีหรงกล่าวว่า "ผมจะให้ข้อกำหนดด้านการวิจัยและพัฒนาของสถาบันสังคมศาสตร์ให้แก่คนพวกคุณสองคน จากนั้นให้เวลาพวกคุณหนึ่งสัปดาห์ และบริษัทไหนจัดทำแผนการวิจัยและพัฒนาที่ตรงตามข้อกำหนดก่อน กรรมสิทธิ์ของโครงการก็จะเป็นของบริษัทนั้น"

เขาเป็นคนที่ฉลาดหลักแหลม และด้วยวิธีนี้ก็จะไม่ล่วงเกินทั้งสองฝ่าย

แล้วสุดท้ายใครจะได้รับกรรมสิทธิ์โครงการนั้นขึ้นอยู่กับความสามารถของพวกเขาเอง และถ้าพวกเขาพ่ายแพ้แล้วก็ไม่สามารถตำหนิหยางฉีหรงได้

"โอเค" เจียงชื่อไม่คัดค้านข้อเสนอดังกล่าว ต่อสู้กับศัตรูในสถานการณ์ที่วิกฤต ใครเป็นผู้กล้าก็จะเป็นฝ่ายชนะ และฝ่ายที่ชนะก็จะได้โครงการ มันสมเหตุสมผล

ท่านอู๋พยักหน้าเช่นกัน

เขากล่าวด้วยความมั่นใจ "ผมก็คิดว่าข้อเสนอนี้สมเหตุสมผลเป็นอย่างมาก งั้นพวกเราก็ปฏิบัติตามนี้เถอะ!"