บทที่ 1249 มีเพียงพ่ายแพ้

ฉินเยี่ยนสือลุกขึ้นยืนและมองไปรอบๆก่อน เมื่อเขาเห็นเจียงชื่อ เขาก็หลบสายตาของเขา เนื่องจากเขารู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของเจียงชื่อ เขาจึงไม่เคยกล้าหาเรื่องบริษัทเทคโนโลยีเซิ่งเล่อ

หลังจากไอหนึ่งครั้ง ฉินเยี่ยนสือก็พูดกับทุกคน “ก่อนอื่น ผมขอขอบคุณท่านประธานเจียงชื่อแห่งบริษัทเทคโนโลยีเซิ่งเล่อที่ให้ความสำคัญอย่างมากกับโครงการของสถาบันสังคมศาสตร์ของเรา ประการที่สอง ผมอยากจะขอบคุณเพื่อนๆบริษัทเทคโนโลยีฉงเหมิน แม้ว่าจะไม่ได้รับโครงการ แต่ก็ยังเพียรพยายามและโดยไม่คำนึงถึงค่าใช้จ่ายในการให้ความช่วยเหลือด้วยความสมัครใจ ขอบคุณมาก "

ทุกคนในที่นี้ปรบมือและแสดงความขอบคุณ

ในเวลานี้ เมษพูดประชดประชันว่า "โครงการไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกเขา จะเรียกคนเหล่านี้มาทำไม?"

แครี่หัวเราอย่างเย็นชากล่าวว่า "อย่างที่ประธานเจียงเคยกล่าวก่อนหน้านี้ โครงการนี้เป็นโครงการเพื่อประโยชน์ของประชาชน บริษัทเทคโนโลยีฉงเหมินของเรายอมเสียเงินเอง และเราเพียงแค่ต้องการทำสิ่งที่ดีเพื่อประชาชน ไม่ได้เหรอ? "

เมษมองบนใส่เขา

พูดอย่างดี

อันที่จริง ใครบ้างที่ไม่รู้ว่าแครี่กลัวว่าเจียงชื่อจะเป็น 'ผู้นำ' ดังนั้นเขาจึงให้ความช่วยเหลือฟรี เพียงเพื่อขจัดหนังสือโครงการของบริษัทเทคโนโลยีเชิ่งเล่อทิ้ง

ฉินเยี่ยนสือรีบพูดเพื่อคลายความตึงเครียดว่า "พวกคุณทั้งคู่มีเจตนาดี ผมว่าไม่จำเป็นต้องทะเลาะกัน หนังสือโครงการของใครจะใช้ได้ สุดท้ายก็ขึ้นอยู่กับความสามารถ"

แครี่พยักหน้า “แบบนี้แหละถูกแล้ว”

เขามองไปที่เมษและพูดประชดประชันว่า "เสาหลักของบางบริษัทถูกบริษัทอื่นเอาไปแล้ว ไม่ต่อเนื่องกันหนังสือโครงการที่ทำขึ้นโดยหาใครก็ไม่รู้มาทำต่อกะทันหัน หากไม่เป็นไปตามข้อกำหนด มันจะเป็นภัยขนาดใหญ่ต่อประชาชน บริษัทเทคโนโลยีฉงเหมินนิ่งมองเฉยไม่ได้!"

เมษพูดว่า "เหอะๆ คุณคิดว่าคุณเอาเสาหลักของบริษัทของเราไปหรือ?ถุ้ย ก็แค่ขยะที่อยู่ในบริษัทของเราไม่รอด ขยะที่เราไม่ต้องการและคุณก็เก็บไป และปฏิบัติต่อมันเป็นเหมือนสมบัติ มันช่างตลกจริงๆ "

ต่างฝ่ายต่างถกเถียงกัน ไม่มีใครยอมใคร

ในเวลานี้ ท่านอู๋กล่าวว่า "เรื่องคุยโว เด็กเขาทำกันเท่านั้น ผมว่าเราไม่จำเป็นต้องทะเลาะกันแล้ว ฝ่ายไหนมีความสามารถมากกว่า ทุกท่านมาดูหนังสือโครงการของทั้งสองฝ่ายกันเถอะ"

“ได้!” เจียงชื่อเห็นด้วยกับเขา

ฉินเยี่ยนสือกล่าว "จากนั้นก็ขอให้ทั้งสองฝ่ายส่งหนังสือโครงการและให้คนของสถาบันสังคมศาสตร์ของเราตรวจสอบก็ได้แล้วใช่ไหม?"

ทันทีที่เมษและกรกฏส่งหนังสือโครงการตามลำดับ

ทั้งสองมองหน้ากันเมื่อส่งมอบ สายตาดูถูกเหยียดหยามปรากฏพร้อมกัน

ฉินเยี่ยนสือเปิดทั้งสองโครงการทีละโครงการ จากนั้นให้ผู้เข้าร่วมของสถาบันสังคมศาสตร์ทั้งหมดดูร่วมกัน เพื่อแยกแยะและเปรียบเทียบหนังสือโครงงานเล่มใดดีกว่า

ก่อนหน้านี้ ก็รออย่างอดทน

แครี่นั่งเก้าอี้อย่างมั่นใจ

ในความเห็นของเขา เขาได้ซื้อใจฉินเยี่ยนสือแล้ว และคุณภาพของหนังสือโครงการของกรกฏก็สูงกว่าที่เจียงชื่อส่งมาอย่างแน่นอน

ไม่ว่าจะเป็นปืนที่แจ้งหรือกระสุนลับ เขาก็ได้เปรียบกว่า

ดังนั้นจึงไม่มีโอกาสล้มเหลวเลย

แครี่มองไปที่เจียงชื่อ และถามด้วยการเยาะเย้ย "เจียงชื่อ ได้ยินมาว่าคุณอยู่ที่เขตพัฒนาเจียงหนานไม่ใช่เหรอ ทำไมอยู่ดีๆคุณถึงมาเมืองหลวงล่ะ?