บทที่ 1267 รักเงินจนยอมสละชีวิต

เดิมที มันเป็นสิ่งที่ควรค่าแก่การชื่นชมที่ฮีโร่ยอมออกมาช่วย

อย่างไรก็ตาม พฤติกรรมของเจียงชื่อ ไม่เพียงแต่ไม่ได้ทำให้ผู้ชมชื่นชมเท่านั้น แต่ทุกคนกลับประชดประชัน

“ฮ่าฮ่า ไอ้คนเห็นแก่เงิน เพื่อเงินแล้วตายก็ไม่กลัว”

“สมองกลวงชัดๆ ไม่ดูเลยว่าไฟนั้นใหญ่แค่ไหน แค่คนธรรมดายังกล้าเข้าไปช่วย?”

"คนยุคนี้นะ เมื่อพวกเขาเห็นเงิน สมองก็ไม่มีแล้ว"

“คอยดูนะ ตอนนี้เขาวิ่งเข้าไปช่วยคน เดี๋ยวคนอื่นก็จะต้องวิ่งเข้าไปช่วยเขาแน่นอน”

"ไอ้ปัญญาอ่อนที่รักเงินแต่ไม่รักชีวิต"

ทุกคนต่างก็วิจารณ์ไม่หยุด ด่าว่าเจียงชื่ออย่างแรง ในความคิดของพวกเขา เจียงชื่อออกมาช่วยคนเพื่อ'สองล้าน'

ไม่คิดดูว่าตนเองมีความสามารถพอที่จะได้เงินสองล้านนั้นไหม

ถ้าช่วยชีวิตคนได้ง่ายขนาดนี้ คนอื่นก็คงออกมาแล้ว จะถึงตาคุณได้ไงล่ะ?

ไอ้โง่ไร้สมอง!

ในความเป็นจริง จ้าวจื้อไหลก็ไม่มีความมั่นใจในเจียงชื่อมากนัก

ไฟใหญ่เช่นนี้ จะช่วยยังไง?

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ จ้าวจื้อไหลพึ่งพาได้เพียงคนเดียวคือเจียงชื่อ แม้ว่าเขาจะไม่เชื่อก็ตาม แต่เขาก็ต้องกัดฟันและพูดว่า”รบกวนแล้วนะ！”

ผู้ชมต่างรอคอยที่จะเห็นเขาหน้าแตก รอดูว่าไอ้โง่ที่รักเงินจนไม่สนใจชีวิตจะถูกเผาตายยังไง

ราศีเมษบีบเหงื่อเย็นเยียบ เพราะกลัวว่าเจียงชื่อจะรีบวิ่งเข้าไปกะทันหัน

เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเจียงชื่อถึงสนใจเงินรางวัลสองล้านนี้?

ท่ามกลางการเยาะเย้ยและความสงสัยของฝูงชน เจียงชื่อหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋าของเขาอย่างเงียบๆ พบหมายเลขและโทรออกไป

“หู่เผ้า?”

เสียงของหญิงสาวที่คมชัดราวกับระฆังทองแดงมาจากปลายอีกด้านของโทรศัพท์ "ค่ะ ผู้บัญชาการ ภารกิจอะไร?"

"หมายเลข 1108 ถนนชิงเหอมีไฟไหม้ และมีคนติดอยู่มากมาย มาช่วยเร็ว"

"รับทราบ!"