บทที่ 1296 ตายอย่างไม่เห็นแก่ตัว

ลอร่าแทบจะหลุดขำออกมา

เธอไม่รู้จะพูดยังไงกับสาวน้อยใสซื่อไร้เดียงสาคนนี้แล้ว นี่อาจเป็นครั้งแรกที่เธอจะได้ใกล้ชิดกับผู้ชายใช่ไหม?

ถึงได้เครียดเรื่องแต่งตัว เรื่องการวางตัวในวันพรุ่งนี้

กระทั่งฝึกประโยคแรกที่เธอจะพูดซ้ำแล้วซ้ำอีก ไม่รู้จะช่วยเธอยังไงแล้วจริงๆ

ขณะที่ลอร่ากำลังจะสอนเธอ จู่ๆ ก็มีความคิดแย่ๆ ผุดขึ้นในใจ

ลอร่าตระหนักว่านี่เป็นโอกาส

เป็นโอกาสครั้งเดียวที่เธอจะสังหารเจียงชื่อได้!

เจียงชื่อจะเซฟตัวเองจากคนอื่น แต่เขาไม่เซฟตัวเองจากจ้าวหรงแน่นอน และจ้าวหรงก็จะไม่เซฟตัวเองจากลอร่า แสดงว่าลอร่าก็จะฆ่าเจียงชื่อได้ผ่านมือของจ้าวหรงใช่ไหม?

ยืมดาบฆ่าคน

ไม้นี้อาจจะโหดเหี้ยมไปหน่อย และมันอาจจะทำให้จ้าวหรงบอบช้ำทางสภาพจิตใจอย่างปฏิเสธไม่ได้

แต่เพื่อพ่อเลี้ยง เพื่อเหวยซือ เธอจำเป็นต้องทำแบบนี้

หลังจากลังเลอยู่พักใหญ่ ในที่สุดลอร่าก็พูดขึ้นมาว่า “พรุ่งนี้เป็นการเจอกันครั้งแรกของเธอกับเจียงชื่อ ฉะนั้นมันสำคัญมาก ถ้าเธอเปิดตัวไม่ดี มันจะสร้างความไม่ประทับใจต่อเขาได้ และมันก็อาจแก้ไขได้ยากในอนาคตอีกด้วยนะ”

“จริงเหรอคะ? แล้วหนูต้องทำยังไงบ้างล่ะพี่ลอร่า?”

“เอิ่ม รายละเอียดมันเยอะ อธิบายสั้นๆ ไม่ได้หรอก แล้วเธออยู่บ้านไหม? เดี๋ยวพี่จะเข้าไปอธิบายรายละเอียดให้ฟัง”

“ได้สิคะ! งั้นหนูรอพี่ลอร่าที่บ้านนะ”

สายถูกตัดลง

ลอร่าเปิดไฟแล้วเอื้อมมือไปหยิบกุญแจ จากนั้นเปิดตู้เซฟใต้ตู้แล้วหยิบ ‘กาแฟสำเร็จรูป’ ออกมาถุงหนึ่ง

ความจริงแล้วมันเป็นยาชนิดหนึ่งที่ดูเหมือนกาแฟซองทั่วไป

แต่เมื่อนำมาผสมกับกาแฟ หรือแม้แต่ชงให้คุณดื่มต่อหน้าคุณ คุณก็จะไม่รู้ตัวหรือได้รับกลิ่นแปลกๆ และหลังจากคุณดื่มก็จะไม่รู้สึกถึงความผิดปกติ เพียงแค่จะรู้สึกง่วงนอนเท่านั้น

คนทั่วไปจะผล็อยหลับไปภายใน 3~5 นาที แม้แต่คนที่แข็งแรงกว่าคนทั่วไปก็จะทนอยู่ได้ไม่ถึง 7 นาที

ส่วนผู้ชายอย่างเจียงชื่อนั้นจะไม่ดื่มของคนอื่นง่ายๆ อยู่แล้ว

แต่ถ้าเป็นกาแฟที่จ้าวหรงชงเองกับมือ เชื่อว่าเจียงชื่อยินดีที่จะดื่มมัน ต่อให้ไม่อยากดื่ม เขาก็ไม่กล้าที่จะปฏิเสธอยู่ดี