บทที่ 1306 งานพบปะกัน 20 นาที

ภายใต้สภาวะที่เข้มงวดเช่นนี้ ไม่เชื่อว่าฆาตกรจะยังสามารถทำร้ายจ้าวหรงได้

สุดท้าย เจียงชื่อเตือนด้วยความกรุณา"คุณหนูจ้าว ถ้าทำได้ ผมขอแนะนำให้คุณเลิกทำกิจกรรมในวันนี้และกลับไปกับผมในตอนนี้ นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะทำให้คุณปลอดภัยที่สุด"

เป็นแบบนี้จริงๆ

แต่มันยากเกินไปสำหรับจ้าวหรงที่จะยอมทิ้งผลงานที่เธอพยายามทำมาหลายปี และเลือกยอมแพ้ในตอนนี้ที่เธอกำลังจะเด็ดผล

“ฉันต้องการคุยกับแจรี่หน่อย”

“ได้” เจียงชื่อไม่ได้บังคับ แต่แค่เตือนว่า “ผมมีเวลาเพียง 20 นาทีให้คุณ ดังนั้นพยายามทำให้เนื้อหาสั้นกระชับให้มากที่สุด พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องสำคัญ อย่าพูดเรื่องไร้สาระมากไป”

"ได้!"

ทันทีที่เจียงชื่อได้ส่งจ้าวหรงเดินเข้าไปที่บริษัท และเดินไปที่เวทีบนพรมแดง

ระหว่างทาง กล้องก็ถ่ายไปเรื่อยๆ

นักข่าว สื่อ พนักงานของบริษัท และผู้บริหารต่างให้ความสำคัญอย่างยิ่งต่องานพบปะกันในวันนี้

การที่แบรนด์ของบริษัทสามารถพัฒนาไปสู่ระดับที่สูงขึ้นได้หรือไม่ และจะสามารถบรรลุความนิยมในระดับสากลได้หรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับว่าจะสามารถทำให้อาจารย์แจรี่ชื่นชอบไหม

ต้องรู้ว่า แจรี่นั้นเข้มงวดมาก

ก่อนหน้านี้ไม่รู้ว่ามีนักออกแบบกี่คนถูกปฏิเสธ การมาพบกับจ้าวหรงในครั้งนี้ เป็นเพราะเห็นแก่ที่จ้าวหรงเป็นคนที่มีความสามารถ ความสามารถในการออกแบบของเธอสูงมาก อยากพบกับจ้าวหรง มาฟังว่าจ้าวหรงมีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับการออกแบบ

หากจ้าวหรงไม่สามารถทำให้เขาพอใจได้ อิทธิพลของแบรนด์จะลดลงอย่างมาก

ในทางตรงกันข้าม หากอาจารย์แจรี่พอใจ แบรนด์ของพวกเขาก็จะกลายเป็นแบรนด์สากลในทันใด และความนิยมก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

สำเร็จหรือล้มเหลวขึ้นอยู่กับวันนี้!

จ้าวหรงเดินขึ้นไปบนเวทีด้วยรอยยิ้มขณะโบกมือ

เจียงชื่อส่งไปถึงขอบเวที เขาหยุดลง เอามือไขว้หลังและมองดูจ้าวหรงเดินขึ้นไปบนเวทีทีละก้าว และนั่งบนเก้าอี้สูงที่เตรียมไว้ตั้งแต่แรก

จากนั้น เจียงชื่อมองไปรอบๆ และมองดูสีหน้าของทุกคนในกลุ่มผู้ชม

หากจุดประสงค์ของฆาตกรคือการถูกเผาตายกับจ้าวหรง เขาก็จะแสดงสีหน้าที่แตกต่างจากคนอื่นๆ อย่างแน่นอน

หลังจากมองไปรอบๆ เจียงชื่อไม่พบใครที่ดูน่าสงสัย

มีคนที่น่าสงสัยอยู่สองสามคน แต่พวกเขาก็ถูกไล่ออกอย่างรวดเร็ว

เป็นเรื่องยากจริงๆ ที่จะหาฆาตกรโรคจิตที่ไม่เปิดเผยตัวตนจากคนหลายร้อยคน

อย่างไรก็ตาม เจียงชื่อสงสัยจริงๆ ว่า เดี๋ยวฆาตกรจะประสบความสำเร็จได้อย่างไร?

ในนั้นมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายสิบคน ทั่วทั้งอาคารถูกเฝ้าระวัง ห้องน้ำทุกแห่งก็ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเฝ้าดูแลเช่นกัน พรมแดงที่นำไปสู่เวทีก็มีเจียงชื่อเฝ้าดูอยู่

มีราวกันตกรอบๆ เวที และจงใจกั้นด้วยกระเช้าดอกไม้เพื่อให้แน่ใจว่ามีระยะห่างพอสมควร