บทที่ 1314 ข้อสงสัยและความจริง

หลังจากหยุดไปชั่วครู่ เขาพูดต่อว่า “ผมแค่อยากเตือนคุณว่า คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ หลายครั้งที่คุณคิดว่าคุณรู้จักคนๆ หนึ่งมากพอ แต่ที่จริงแล้ว คุณไม่มีวันรู้ด้านมืดลึกๆ ในหัวใจของคนอื่น หากวันหนึ่งคุณรู้ด้านมืดในหัวใจของอีกฝ่ายจริงๆ เกรงว่าคุณก็อาจจะตายเช่นกัน”

ลอร่าพูดอย่างเย็นชา “อย่ามายุให้รําตําให้มั่ว ฉันไม่เชื่อคุณหรอก!”

พูดเสร็จเธอก็หันหัวเดินออกไป

ระหว่างเจียงชื่อและแครี่ แน่นอนว่าลอร่าจะเชื่อใจแครี่อย่างไม่มีเงื่อนไข

เพียงแต่ว่า……

เจียงชื่อก็ไม่ได้รีบร้อนเช่นกัน เขารู้ว่าเมล็ดพันธุ์แห่ง 'ข้อสงสัย' เมื่อได้ถูกปลูกไว้ในใจแล้ว และเมื่อเวลาผ่านไปและความสงสัยก็เพิ่มขึ้น 'ต้นไม้แห่งความจริง' จะเติบโตขึ้นไม่ช้าก็เร็ว

ประตูเปิดออก และลอร่าเดินออกไปด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม

เหมียวถงรีบเข้ามาและถามว่า "ประธานเจียง คุณบอกอะไรให้ลอร่า ทำให้เธอโกรธ?"

เจียงชื่อโบกมือ "เธอไม่ได้โกรธ เธอกำลังสับสน"

หลังจากที่ลอร่ากลับมาที่บริษัทเทคโนโลยีฉงเหมิน เธอขังตัวเองอยู่ในห้องทำงาน โดยถือรูปของท่านอู๋ในมือแล้วลูบซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“พ่อบุญธรรม ความจริงคืออะไรกันแน่?”

“เป็นพี่ใหญ่จริงเหรอ?”

“ถ้าใช่ ฉันควรทำอย่างไร?”

ถ้าฆาตกรคือแครี่ ลอร่าก็จะหมดหวัง เธอไม่สามารถฆ่าแครี่ได้เลย เพราะชีวิตของเธอ แครี่เป็นคนแลกมันกลับมา

ตอนนี้ เธอสามารถฆ่าใครก็ได้ แต่เธอไม่สามารถฆ่าแครี่

“พ่อ ช่วยบอกคำตอบให้ฉันที”

ลอร่าเจ็บปวดมาก และถามซ้ำแล้วซ้ำเล่าที่รูปถ่าย

ทันใดนั้น ประตูก็เปิดออกและแครี่ก็เดินเข้ามา

"ลอร่า"

“พี่ใหญ่?” ลอร่ารีบเปลี่ยนสีหน้าและทำเป็นไม่เป็นอะไร

แครี่เข้ามาดูรูปถ่ายในมือแล้วพูดว่า "คิดถึงพ่อบุญธรรมอีกแล้วเหรอ?"

ลอร่าใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้และพูดว่า "ใช่ ฉันยังยอมรับไม่ได้ที่พ่อบุญธรรมไปจากเรา"

แครี่พูดอย่างจริงจัง"ดังนั้น เราต้องเปลี่ยนความเศร้าโศกเป็นความเข้มแข็ง และจับตัวเจียงชื่อไอ้เลวนั่นมารับกรรมโดยดี! เพื่อปลอบโยนจิตวิญญาณของพ่อบุญธรรมในสวรรค์"