บทที่ 1329 เงื่อนไข3ข้อ

บริษัทเทคโนโลยีเซิ่งเล่อ เจียงชื่อกำลังนั่งจัดการเอกสารด่วนในห้องทำงาน

เหมียวถงผลักประตู วิ่งเข้ามาด้วยความดีใจ แล้วพูดขึ้น“ประธานเจียง เป็นไปอย่างที่คิดไว้จริงๆ ไอ้หมอต้มตุ๋นหานจื่อเจี้ยนนั่นเกิดปัญหาใหญ่แล้ว！”

เจียงชื่อถามทั้งๆ ที่ไม่เงยหน้า“เขาไปเหยียบตะปูอะไรเข้าล่ะ？”

เหมียวถงพูดด้วยความตื่นเต้น“เขากล้ามากจริงๆ ไม่เพียงหลอกผู้หญิงธรรมดาๆ อย่างพวกเรา ยังหลอกพี่สาวของผู้นำตระกูลเชียง หนึ่งใน3ตระกูลใหญ่ หลังจากถูกเปิดโปง เกือบเสียแขนทั้งสองข้างไปแล้ว”

โอ้？

เจียงชื่อหยุดเขียนปากกาในมือ ถามขึ้น“ทำไมเกือบล่ะ？”

เหมียวถงพูดพลางยิ้มชอบใจ“เพราะท้ายที่สุดเขาก็บอกความจริงทั้งหมดออกมา แถมตอนนี้ยังมานั่งคุกเข่าอยู่หน้าประตูบริษัทเทคโนโลยีเซิ่งเล่อของเรา อ้อนวอนให้คุณไปช่วยกู้หน้าเขา”

“ประธานเจียง ถ้าคุณไม่ไปช่วยเขา วันนี้เขาคงโดนตัดทั้งแขนและขาทั้งสองข้างแน่นอน”

“คุณไม่เห็น เขาคุกเข่าอยู่หน้าประตู น้ำมูกน้ำตาไหล ในที่สุดก็ได้รู้ว่าความน่ากลัวของสังคมคืออะไร”

เจียงชื่อยิ้มยก

แม้เรื่องไม่ใหญ่อย่างที่เขาคาดไว้ ทว่า ผลลัพธ์ถือว่าว่าค่อนข้างดี

เหมียวถงพูด“ประธานเจียง ฉันว่าคุณไม่ต้องสนใจหมอต้มตุ๋นนั่นหรอก ให้เขาคุกเข่าไปเถอะ จากนั้นเรารอดูเขาถูกตัดแขนขาด้วยความสะใจ เหอะ ดูซิต่อไปยังกล้าหลอกใครอีก？”

คนส่วนใหญ่อาจเลือกแบบนี้

ทว่า เจียงชื่อมีความคิดของตัวเอง

เขาพูดเบาๆ แม้“การแก้แค้นรวดเดียวจะมีความสุข แต่ถ้าใช้เรื่องนี้ให้มีประโยชน์กับคนจำนวนมากขึ้น ไม่ดีกว่าเหรอ？”

เหมียวถงถาม“ประธานเจียง คุณมีความคิดที่ต่างออกไปงั้นเหรอ？”

“อืม”

“คืออะไรเหรอคะ？”

“อีกเดี๋ยวเธอก็รู้”

เหมียวถงยู่ๆ ปาก“เหอะ อุบไว้ทุกที ไม่เคยบอกฉันล่วงหน้าว่าจะทำอะไร ลับล่อๆ คุณทำแบบนี้มันน่าโมโหจริงๆ เลย！”

เจียงชื่อยิ้มเจื่อนๆ แล้วพูดขึ้น“ปล่อยให้เขาคุกเข่าหน้าประตูไปก่อน คนอย่างเขา คุกเข่าบ้างก็ดี ให้เขาสัมผัสถึงความเย็นยะเยือกของโลกใบนี้ สัมผัสถึงความสิ้นหวัง เช่นนี้เขาจะจดจำได้อย่างลึกซึ้ง”

ต้องบอกเลยว่า เจียงชื่อเข้าใจจิตใจมนุษย์เป็นอย่างมาก

ถ้าช่วยหานจื่อเจี้ยนทันที เกรงว่าเขาจะลืมความเจ็บของบาดแผลได้ง่ายๆ จากนั้นก็ยังทำผิดอีก

ต้องให้หานจื่อเจี้ยนสัมผัสถึงความสิ้นหวัง

มีแค่คนที่เคยผ่านความสิ้นหวัง ถึงจะเริ่มต้นใหม่ได้

เป็นเช่นนี้ เจียงชื่อจัดการเอกสารบริษัทต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ปล่อยให้หานจื่อเจี้ยนคุกเข่าหน้าประตูบริษัทไป

1ชั่วโมง……

2ชั่วโมง……

3ชั่วโมงผ่านไป ท้ายที่สุดลูกน้องของเจียงลี่ทนไม่ไหวอีกต่อไป

พวกเขาคิดว่าเจียงชื่อไม่มีทางช่วยหานจื่อเจี้ยน จึงลากตัวหานจื่อเจี้ยนไปที่รถ เตรียมพาเขากลับไปตัดแขนตัดขา