บทที่ 1362 ผู้คิดค้นที่อยู่ใกล้ๆ

บูม!!!

ถานกั๋วต้งรู้สึสมองแทบระเบิด

เขามองเจียงชื่ออย่างเหลือเชื่อ มองท่าทางที่เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นนั่น แทบอยากจะตบเขาสักทีสองที

เจียงชื่อแกล้งเขาตั้งแต่แรก？

เจียงชื่อเป็นผู้คิดค้นบิวตี้ครีมแท้ๆ กลับจงใจปกปิดไม่พูดออกมา ตลบตะแลงเขาจนเกินพอ!

เดี๋ยวนะ……

ทันใดนั้นถานกั๋วต้งก็รู้สึกติดกับ

เขาพนันกับเจียงชื่อไว้ ถ้าผู้คิดค้นมอบใบอนุญาตบิวตี้ครีมให้ตระกูลเชียงฟรีๆ ถานกั๋วต้งต้องจ่ายให้เขา3พันล้าน!

คิดเช่นนั้น ถานกั๋วต้งขาสั่นเทา

“กะ……แกหลอกฉัน？”

เจียงชื่อพูดอย่างเรียบเฉย“ผมหลอกคุณยังไง？ตั้งแต่ผมเดินเข้ามา ก็บอกคุณอย่างชัดเจนแล้ว ว่าผมมาเซ็นสัญญาใบอนุญาตบิวตี้ครีม เพียงแต่คุณไม่เชื่อเท่านั้น”

อะไรคือไม่เชื่อ？

นี่มันเข้าใจผิดชัดๆ!

ถานกั๋วต้งคิดว่าเจียงชื่ออยากได้ใบอนุญาต มาชิงซื้อก่อนเหมือนกัน；ใครจะไปรู้ว่าเจียงชื่อคือผู้คิดค้น มาขายใบอนุญาต？

การเซ็นสัญญา ต้องมีทั้งผู้ซื้อและผู้ขาย

ถานกั๋วต้งคิดว่าเจียงชื่อเป็นฝ่ายซื้อแน่ๆ ใครจะไปคิดว่าเขาคือฝ่ายขาย

เหอะๆ ทำอะไรไม่ได้แล้ว

เจียงลี่มองเขาทั้งคู่ด้วยความสงสัย“ทำไม ก่อนหน้านี้คุณสองคนตกลงอะไรกันไว้งั้นเหรอ？”

เจียงชื่อจึงบอกเรื่องที่พนันกันเมื่อครู่กับเจียงลี่ และหยิบสัญญาที่ถานกั๋วต้งเซ็นออกมาด้วย ไม่อาจปฏิสธได้

ได้ยินเช่นนั้น เจียงลี่ดีใจเป็นอย่างมาก พูดนใจครั้งนี้เจียงชื่อทำได้อย่างแยบยลจริงๆ