บทที่ 1410 เด็กๆเสิร์ฟชา

“กะ……แกอย่าเข้ามานะ”

เสือเขี้ยวดาบคิดขู่เมษ“แกคงไม่รู้ว่าฉันเป็นใครใช่ไหม？ฉันคือเสือเขี้ยวดาบ！ทำงานให้ตระกูลถาน คุณชายตระกูลถาน——ถานกั๋วต้ง คือลูกพี่ของฉัน”

ถานกั๋วต้ง？

ไม่พูดยังดีกว่า พอพูดถึงเมษก็ยิ่งเดือด

เขามองเสือเขี้ยวดาบด้วยสายตาเยือกเย็น พลางพูด“แกเป็นลูกน้องของถานกั๋วต้งจริงเหรอ？”

ได้ยินเขาถามแบบนี้ เสือเขี้ยวดาบมีความมั่นใจขึ้นมาทันที คิดว่าชื่อของถานกั๋วต้งขู่เมษได้ จึงยืนขึ้นจัดแจงเสื้อผ้า แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม“ตอนนี้รู้จักกลัวแล้ว？”

“กลัว？”

เมษหยิบขวดเบียร์บนโต๊ะ ไม่พูดพร่ำทำเพลง ฟาดลงไปบนศีรษเสือเขี้ยวดาบ ทันใดนั้น เลือดผสมเข้ากับเบียร์ เสือเขี้ยวดาบถูกฟาดจนเซ แล้วล้มลงไปกับพื้นอย่างจัง

เมษพูด“สวะอย่างแก ต่อไปถ้ากล้ามาหอเฟิงหย่าอีก ฉันจะอัดแกทุกครั้งที่เจอ อ้อจริงสิ ทางที่ดีครั้งหน้าพาถานกั๋วต้งมาด้วย ฉันจะอัดเขาด้วย！”

บ้าไปแล้วๆ เขาบ้าไปแล้วจริงๆ

ในเมืองหลวง มีคนกล้าพูดว่าจะอัดถานกั๋วต้งแบบนี้ด้วย？

เสือเขี้ยวดาบกัดฟันถาม“กะ……แกชื่ออะไร？”

“เมษ”

“ดี ฉันจำแกไว้ ฝากไว้ก่อนเถอะ สักวันฉันจะจัดการแกให้ตาย”

“ยังจะกล้าบ้าอีก？”

เมษยกเท้าขึ้น ถีบไปที่ปากของเสือเขี้ยวดาบ ทำเอาฟันเหลืองๆของเขาร่วงจนหมดปาก

จากนี้ไป เขาไม่ใช่เสือเขี้ยวดาบอีกแล้ว แต่เปลี่ยนชื่อเป็น‘เสือไม่มีฟัน’แทน

เสือเขี้ยวดาบไม่กล้าพล่ามอีก ทั้งคลานทั้งกลิ้งออกไปจากหอเฟิงหย่าเหมือนหมา ออกไปพร้อมลูกน้องของตน

ทันใดนั้น ทุกคนปรบมือให้กับการกระทำอันชอบธรรมของเมษ

จวินเสียนค่อยๆเดินไปตรงหน้าเมษ โค้งคำนับแล้วพูด“คุณชายเมษ ขอบคุณคุณมากที่ช่วยฉันวันนี้ เป็นบุญคุณอย่างยิ่ง ยากที่จะตอบแทน”

เมษโบกมือไปมา“เรื่องเล็กน้อย คนอย่างเสือเขี้ยวดาบ สมควรจัดการ”

ทั้งสองมองหน้ากันผ้าคลุม

จวินเสียนค่อยๆก้มหน้าลง ไม่รู้ต้องพูดอะไรดี สถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกอย่างเห็นได้ชัด

ขณะนั้นเอง เจียงชื่อเดินมาพลางพูด“คุณจวินเซียนเสียงเพราะขนาดนี้ ทักษะในการร้องก็สูงมาก อืม……สนใจเข้าร่วม《The voice China》ไหม？”

หือ？