บทที่ 1421 ไสหัวไปได้แล้ว

ที่จริงเจียงลี่รู้ว่าเจียงชื่อลำบากใจมากแค่ไหน ให้หมอยอดฝีมือรักษาสุนัข จะว่าไปแล้วก็รังแกไปหน่อย

แต่เหวินหยุนจือเอาแต่ใจ ถ้าวันนี้คุณไม่รักษาสุนัขตัวนี้ให้หาย ต่อไปเจียงชื่อจะยิ่งมีความวุ่นวายเข้าไปอีก

จนปัญญาจริงๆ

เจียงชื่อเดินเข้าไป เขายังไม่ทันเข้าใกล้ ชิวาวาตัวนั้นก็เห่าเจียงชื่อไม่หยุดซักหย่อน

แต่เพราะไม่ได้กินอะไรมาหลายวัน ชิวาวาตัวนี้อ่อนแอมาก ไม่ค่อยมีเสียงเห่าอย่างเห็นได้ชัด

เจียงชื่อหยุดฝีเท้า ตรวจชิวาวาตัวนี้อย่างละเอียด

การดู การฟังและการดมกลิ่น การถาม การจับชีพจร

ไม้เพียงใช้ได้กับคน ยังใช้กับสัตว์ได้ด้วย

เจียงชื่อทำการตรวจดูชิวาวาอย่างละเอียด แต่ผลสรุปกลับไม่พบอาการอะไรเลย

“แปลก”

เขาขมวดคิ้ว ไม่ค่อยเข้าใจ หรือตนมีความรู้กับสัตว์ไม่มากพอ จึงตรวจดูอาการไม่ออก？

ขณะนั้นเอง เหวินหยุนจือพูดขึ้น“ตรวจอาการไม่พบใช่ไหม？ไม่ใช่แค่คุณ ฉันเชิญสัตว์แพทย์มาสิบกว่าคนแล้ว ไม่มีใครรักษาได้เลย”

สัตว์แพทย์ที่เหวินหยุนจือเชิญมา ต้องมีฝีมือแน่นอนอยู่แล้ว

สัตว์แพทย์มืออาชีพยังรักษาไม่ได้ เจียงชื่อเป็นกังวลจริงๆ

ขณะนั้นเอง เจียงชื่อสังเกตเห็นบางอย่างโดยบังเอิญ——สายตาของชิวาวาตัวนี้แปลกๆ

อารมณ์ของสุนัขนั้นซับซ้อนมาก และมีอารมณ์มากมายซ่อนอยู่ในดวงตาของมัน

เพียงสังเกตอย่างละเอียด คุณก็สามารถเข้าใจได้ว่ามันคิดอะไร

จากนั้น เจียงชื่อพูดด้วยรอยยิ้ม“ผมรู้แล้ว ที่จริงชิวาวาตัวนี้ไม่ได้ป่วยอะไร”