บทที่ 1424 ป่าสัตว์

“มิน่าหมอหลายคนถึงบอกว่าหาปัญหาไม่เจอ ที่แท้ไม่ได้ป่วย แค่โกรธ”

เหวินหยุนจือเข้าไปอุ้มชิวาวา ลูบหัวมันพลางพูด“แกนะแก โกรธอะไรกัน？ไม่ใช่แม่ไม่รักแกแล้ว”

เจียงชื่อพูด“อยากให้มันกินข้าวนั้นง่ายมาก คุณแค่ทำเป็นห่างกับแมวเทอร์คิชหน่อย แล้วใส่ใจมันหน่อย เดี๋ยวมันค่อยๆกินข้าวเอง”

จากนั้นเหวินหยุนจือก็ทำตามที่เจียงชื่อบอก เหมือนอย่างที่เจียงชื่อพูดจริงๆ ชิวาวาค่อยๆกินข้าวแล้ว

กินอิ่มแล้วเห็นรู้สึกว่าชิวาวาอารมณ์ฟื้นตัวอย่างเห็นได้ชัด แถมตัวติดกับเหวินหยุนจือตลอด

เหวินหยุนจือดีใจมาก

‘ลูกชาย’ไม่เป็นอะไรแล้ว แน่นอนว่ารู้สึกดีขึ้น เธอกลอกตามองบนใส่ฉินตงเฉียง แล้วพูด“หมอไร้ความสามารถอย่างคุณไสหัวไปได้แล้ว ครั้งนี้ถือว่าโชคดี ถ้าไม่มีประธานเจียง แกตายไปแล้ว！”

“ขอบคุณครับคุณหญิงเหวิน ขอบคุณครับประธานเจียง”ฉินตงเฉียงกล่าวขอบคุณเสร็จ วิ่งติดสปีดออกไป ไม่กล้าหยุดแม้แต่วินาทีเดียว กลัวเหวินหยุนจือเปลี่ยนใจ

ต่อมา เหวินหยุนจือพูดกับเจียงชื่อ“ประธานเจียง ขอโทษจริงๆ ฉันขอโทษกับการกระทำบุ่มบ่ามของตัวเองก่อนหน้านี้ คุณเป็นผู้ชายที่มีความสมารถจริงๆ มิน่าพี่หญิงถึงให้ความสำคัญกับคุณขนาดนี้”

เจียงชื่อยิ้มบางไม่พูดอะไร

เหวินหยุนจือดีดนิ้ว“เตรียมอาหารเที่ยงทันที วันนี้ ฉันจะเลี้ยงฉลองประธานเจียงที่บ้านโบราณตระกูลเชียง！”

นี่เป็นคำเชิญที่ยิ่งใหญ่มาก

คนทั่วไปไม่มีสิทธิ์แม้แต่เข้าบ้านโบราณตระกูลเชียง อย่าว่ากินข้าวในนั้นเลย แถมเป็นมื้อใหญ่ด้วย

เจียงลี่ดีใจเพื่อเจียงชื่อ

เธอพูดเบาๆ “น้อยมาที่น้องสะใภ้ฉันจะเชิญคนอื่นกินข้าว ประธานเจียง คุณสุดยอดมาก แค่รักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับน้องสะใภ้ ต่อไปจะได้ทำความร่วมมือกันอีกมาก จัดการตระกูลถานด้วยกัน！”

ไม่นานนัก อาหารเที่ยงจัดเสร็จแล้ว