บทที่ 1435 บาดแผลในใจ

ผู้คนส่วนใหญ่ในที่เกิดเหตุได้เห็นใบหน้าของจวินเซียนแล้ว นักข่าวทั้งหลายก็ได้ถ่ายวิดีโอและรูปภาพด้วย ตอนนี้คิดจะเอามือปิดหน้าก็สายเกินไปแล้ว

โดยเฉพาะผู้ที่มาในวันนี้ หลายคนมาที่นี่เพราะชื่อเสียงของเธอ และตอนนี้เมื่อเห็น 'รูปลักษณ์ที่น่าเกลียด' นี้ รู้สึกเหมือนว่าถูกหลอก

“ให้ตายเถอะ หน้าตาขี้เหร่ขนาดนี้ยังจะมาเป็นศิลปินอีกเหรอ?”

“เซ็งจริงๆ กูให้เงินไปไม่รู้ตั้งเท่าไหร่ แค่คิดก็เจ็บปวด”

“น่าขยะแขยงจริงๆ!ผมยังเพ้อฝันว่าจะเป็นผู้หญิงที่สวย สุดท้ายกลับอัปลักษณ์แบบนี้ พัง พังทลายหมดแล้ว คนรักในฝันของผม พังยับเยิน”

“ไอ้คนโกหก ไอ้คนหลอกลวง!”

ลูกค้าเหล่านั้นต่างก็ยืนขึ้นจนหมด และด่าว่าจวินเซียน

คำว่า 'คนโกหก' พุ่งออกมาจากปากของผู้ชมอย่างต่อเนื่อง และนักข่าวก็กดปุ่มชัตเตอร์เพื่อบันทึกฉากที่ยุ่งเหยิงและวุ่นวายนี้

เป็นข่าวใหญ่แน่นอน

การด่านั้นถือว่าสุภาพแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีคนหยิบจานหยิบตะเกียบบนโต๊ะทุบใส่จวินเซียน!

ชั่วขณะหนึ่ง จวินเซียนเป็นเหมือนหนูที่วิ่งเพ่นพ่านบนถนน ทุกคนต่างส่งเสียงร้องว่าตีให้ตาย กลายเป็นคนที่ถูกรังเกียจเดีอดฉันท์

"อ๊าก~!!!"

จวินเซียนนั่งยองๆอยู่บนพื้น อดทนต่อความอัปยศที่เธอไม่ควรทน

ในเวลานี้ เมษรีบวิ่งออกไป จับไข่เป็ดเค็มที่ถูกโยนมา เขาหันหลัง เดินไปสองสามก้าว และยัดไข่เป็ดเค็มเข้าไปในปากของคนที่ขว้างมันออกมา

"คุณทำอะไรของคุณ?"

“ทำไมมา...”

ก่อนที่ลูกค้าจะพูดจบ เมษก็ชกหมัดออกไปอย่างต่อเนื่อง ภายในไม่กี่วินาที ก็ชกลูกค้าที่ขว้างสิ่งของเจ็ดแปดคนหมดสติในที่เกิดเหตุทันที

เขาโกรธจริงๆ

ความชื่นชอบของเมษที่มีต่อจวินเซียนนั้น มาจากก้นบึ้งของหัวใจ

แม้แต่ตอนที่เขาเห็นใบหน้าอีกซีกที่น่าเกลียดของจวินเซียน เขาก็ไม่ลืมความตั้งใจเดิมของเขา สิ่งที่เขาชื่นชอบคือเสียงไพเราะของจวินเซียน รวมถึงความกระตือรือร้นของเธอที่มีต่อวัฒนธรรมในโบราณ

สิ่งนี้ มันจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงเพราะรูปลักษณ์!