บทที่ 1469 ยาอายุวัฒนะ

อากาศมืดครึ้ม เหมือนฝนจะตกได้ตลอดเวลา และเหมือนความรู้สึกของจวินเซียนในตอนนี้

ช่วงนี้เธอขลุกอยู่แต่ในร้านขายยาหงหุ้ย โดยสองพ่อลูกตระกูลโม่ดูแลอาหารทั้งสามมื้อต่อวัน และมีหน้าที่รักษารอยแผลเป็นเก่าบนใบหน้า

ผ่านไปหลายวันแล้ว รอยแผลก็ยังไม่หายอย่างเห็นได้ชัด แม้แต่ร่องรอยของความอ่อนลงก็ไม่มี

จวินเซียนเจ็บปวดใจมาก

เธอรู้รอยแผลเป็นนี้เป็นนานแล้ว ไม่มีทางรักษาหายได้

จวินเซียนเดินไปที่หน้าต่างพลางมองออกไปด้านนอก มองท้องฟ้าที่มืดครึ้ม ความรู้สึกdownลงถึงจุดต่ำสุด

แกร๊ก!

ก้อนหินกระทบบนหน้าต่างกระจก

เห็นคน3-5คนยืนตะโกนใส่จวินเซียนอยู่บนถนน：“คนอัปลักษณ์ ซ่อนตัวอยู่ในนั้นทั้งชาติเลยนะไม่ต้องออกมา!คนหน้าตาอัปลักษณ์อย่างเธอ ยังมีหน้าไปเข้าร่วมรายการประกวด？ทำเอาฉันหมดอารมณ์ ไปทำบ้าอะไ!”

คนพวกนั้นหยิบก้อนหินปาหน้าต่างต่อ

จวินเซียนหันหลังเดินจากไป

นี่ไม่ใช่ครั้งแรก ตั้งแต่เธอย้ายมาที่นี่ กิจการของร้านขายยาหงหุ้ยได้รับผลกระทบไม่น้อย

มีคนมาสร้างความวุ่นวายทุกวัน

แทบแยกไม่ออกแล้วว่าเป็น‘แฟนคลับ’ที่ได้รับความเสียหายจริงๆ หรือเป็นคนที่ตระกูลถานส่งมาสร้างความวุ่นวาย

โชคดีที่สองพ่อลูกตระกูลโม่มีความยุติธรรม ช่วงหลายวันมานี้ช่วยเหลือจวินเซียนมาโดยตลอด ไม่เคยทอดทิ้งเธอ แม้กิจการได้รับผลกระทบ ก็ยังคงปกป้องจวินเซียน

ถ้าไม่มีสองพ่อลูกตระกูลโม่ จวินเซียนคงไม่ฝืนอยู่ได้ถึงทุกวันนี้ อาจหาทางออกไม่ได้ฆ่าตัวตายไปนานแล้ว

เธอนั่งในห้อง ถอนหายใจด้วยความเจ็บปวดครั้งแล้วครั้งเล่า

พระเจ้า ทำไมคุณโหดร้ายเช่นนี้？

ขณะเธอรู้สึกสิ้นหวังและเจ็บปวด จู่ๆก็ได้ยินเสียงเอะอะด้านล่าง เหมือนมีคนกำลังทะเลาะกัน

หือ？

จวินเซียนเดินไปดูที่หน้าต่างอีกครั้ง เห็นไก่นำคนกลุ่มหนึ่งจับตัวคนที่ปาหินพวกนั้นไว้

ไก่อารมณ์ร้อนมาก เขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ตัดนิ้วบุคคลหนึ่งในนั้นจนขาดทันที!ส่วนคนอื่นๆคิดหนี แต่ก็ถูกลูกน้องของไก่จับกลับมา

จากนั้น จับตัดนิ้วทีละคน

คนพวกนั้นข้อร้องอ้อนวอนทั้งน้ำตา แต่ไร้ประโยชน์ ไก่ไม่ใช่คนใจดี

หลังจากตัดนิ้วครบทุกคน ไก่ก็พูดกับพวกเขา：“กลับไปบอกนายพวกแก ถ้ากล้ามาสร้างความวุ่นวายอีก ครั้งหน้าสิ่งที่ตัดไม่ใช่นิ้ว แต่เป็นหัวของพวกแก!ไสหัวไป”

พวกลิ่วล้อกลัวแทบสิ้นลม วิ่งกันหางจุกตูด

จวินเซียนถอนหายใจ

แม้ไก่แก้ไขเรื่องวุ่นวายได้ชั่วคราว แต่ถ้าเธอไม่หาย ปัญหาก็จะเพิ่มมากขึ้นทุกวัน

ขณะนั้นเอง เสียงเคาะประตูดังขึ้น

ก๊อกๆๆ