บทที่ 1518 ลองแข่งดูว่าใครมีคนเยอะกว่า

เจียงชื่อเดินขึ้นไป สบตากับเมิ่งเวิ่นซ่าน

เงียบไปครู่หนึ่ง

เขาพูดว่า"คุณพอหรือยัง?วันนี้เป็นวันมงคล ผมไม่อยากให้เรื่องมันบานปลาย ยุติการกระทำโง่ๆเหล่านี้ซะ ผมจะถือสักว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น"

เจียงชื่อในวันนี้ ถือว่าอดทนมากแล้ว

เพราะว่า วันนี้เป็นวันแต่งงาน มันไม่เหมาะสมที่จะใช้กำลัง

ถ้าเปลี่ยนเป็นวันธรรมดา เจียงชื่อกำจัดคนพวกนี้ไปนานแล้ว ไม่ไว้ชีวิตพวกเขาไว้แน่

แต่น่าเสียดายที่ ในโลกนี้ยังมีไอ้โง่ที่ไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ

เมิ่งเวิ่นซ่านหัวเราะอย่างเย็นชาและกล่าวว่า"ประธานเจียง คุณทำเกินไปแล้วไหม?ผมจัดงานศพที่นี่ จะเป็นเรื่องโง่ๆได้ไง?ผมเสียใจมากแล้ว คุณยังจะมาบีบบังคับคนอื่นแบบนี้ อย่าหน้าด้านนักเลย?"

เหมียวถงถุยน้ำลายแล้วพูดว่า“จัดงานศพ?เหอะเหอะ บ้านคุณใครตายเหรอ?”

เมิ่งเวิ่นซ่านยักไหล่และกล่าวว่า"เจ้าแดงของผมเอง มันเสียชีวิตเพราะป่วยเมื่อสองวันก่อน เจ้าแดงอยู่กับผมนานกว่าเจ็ดแปดปีแล้ว เรามีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง มันตายแล้ว ผมจัดงานศพให้มัน ไม่ได้ทำเกินไปหรอกใช่ไหม?"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เหมียวถงโมโหมาก

งานศพนี้ไม่ได้จัดให้คน แต่จัดให้สุนัข!

เมษกำลังจัดงานแต่งอยู่ข้างๆ เมิ่งเวิ่นซ่านจัดงานศพให้สุนัขของเขาที่นี่ เรื่องน่าเกลียดแบบนี้ มีแต่ไอ้สารเลวอย่างเขาเท่านั้นที่ทำออกมาได้

มีทั้งพระสวดมนต์ มีทั้งวงดนตรี มีทั้งมืออาชีพที่ร้องไห้ในหน้างานศพ

งานศพถูกจัดขึ้นอย่างเป็นทางการ

แม้แต่ในโลงศพ ก็มีศพของสุนัขจริงๆด้วย ต้องยอมรับว่า อย่างน้อยละครนี้ก็เล่นได้สมจริง

เจียงชื่อถอนหายใจและกล่าวว่า"ผมบอกแล้วว่า งานมงคลแบบนี้ ผมไม่อยากใช้กำลัง ผมจะให้โอกาสครั้งสุดท้ายแก่คุณในการยุติเรื่องตลกนี้"

เมิ่งเวิ่นซ่านหัวเราะ

“ให้โอกาสผมอีกหนึ่งครั้ง?”