บทที่ 238 แค่คิดเช่นนี้

รถเตรียมพร้อมทันที ซินยุ่นขอให้คนใช้ดูแลซินจื่อหมินต่อไป เธอไปอี้โม่เอนเตอร์เทนเมนต์ด้วยตัวเอง

ตลอดทาง ซินยุ่นกังวลเป็นอย่างมาก

ดูอาการของพ่อแล้ว ไม่รู้ว่าจะสิ้นใจเมื่อไหร่

นี่เป็นเพราะเธอไม่ดีเอง

ถ้าไม่ใช่เพราะความดื้อรั้นและอคติของเธอ ถ้าหากไม่ใช่เพราะเธอเชื่อคำพูดของสือเหวินปิ่ง ซินจื่อหมินก็ไม่ต้องมีจุดจบแบบนี้

คิดถึงตรงนี้ ซินยุ่นก็มีความรู้สึกสับสนวุ่นวายไปหมด

รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนฆ่าพ่อ

บรึ้น~~

ลินคอล์นสีดำพุ่งออกมาจากแนวทแยง ขวางถนนอย่างกะทันหัน รถของซินยุ่นจึงต้องจอดลง และยางก็ไถลลงกับพื้น ทำให้เกิดรอยขีดข่วน

การจอดรถอย่างรวดเร็วเกือบทำให้ ซินยุ่นชนกับพนักพิงด้านหน้า

เธอถามอย่างโกรธเคือง "นี่มันอะไรกัน?”

“คุณผู้หญิง จู่ๆก็มีรถออกมาขวางกลางถนน ผ่านไม่ได้!”

ชีวิตของซินจื่อหมินตกอยู่ในอันตราย ช่วงที่กำลังกังวล ขณะนี้ก็ปรากฏรถคันหนึ่งขวางถนนไว้ ทำเอาซินยุ่นโกรธจนปางตาย

เธอผลักประตูรถแล้วเดินข้ามไป

เธอมีสติและยับยั้งชั่งใจมาตลอด ณ เวลานี้ เธออดไม่ได้ที่จะตะโกนด่าว่า "คุณขับรถยังไง? ขวางทางคนอื่น ไม่รู้เหรอ ไปให้พ้นเร็วๆ ฉันกำลังรีบ!"

รถลินคอล์นไม่ขยับ

ประตูด้านหลังเปิดออก และชายคนหนึ่งนั่งอยู่ที่เบาะหลังของรถพร้อมกับหนังสือในมือ

ชายคนนั้นคือเจียงชื่อ และหนังสือคือ 《เข็มชี่แปดทิศ》

ซินยุ่นตกตะลึง

เจียงชื่อพูดนิ่งๆ "รออะไร ขึ้นรถ รถของผมเร็วกว่าคุณนิดหน่อย"