บทที่ 252 เปลี่ยนแปลงไปมากมายเพียงชั่วพริบตา

เฉิงดันถิงพูดอย่างรีบร้อนว่า “ต้องเป็นพวกต้นฉบับร่างที่ไม่ใช้แล้วแน่ๆที่โดนคนของบริษัทบันเทิงและวัฒนธรรมผ้าข้องขโมยไป ถึงทำให้ความลับทางธรุะกิจรั่วไหลได้”

หลัวเซิ่งพยักหน้า

“มิน่าล่ะผมถึงได้รู้สึกว่าเพลงใหม่นี้ค่อนข้างเหมือนกับเพลงนั่นของผมเลย แต่ในเรื่องของรายละเอียด ก็ยังคงมีความแตกต่างกันไม่น้อยเลย ที่แท้ก็ดัดแปลงมาจากฉบับร่างที่ลักลอบขโมยมานี่เอง มีความคล้ายคลึงประมาณ80%”

แม้ว่าจะมีเพียง80% แต่ก็เป็นเพลงที่ดีมากแล้ว

เงินที่สูญเสียไปก้อนนี้ของอี้โม่เอนเตอร์เทนเมนต์คงกู้คืนกลับมาไม่ได้แล้ว

เฉิงดันถิงพูดกล่าวว่า “ฉันจะไปดึงข้อมูลจากกล้องวงจรปิดเดี๋ยวนี้เลย ดูว่าใครกันที่เป็นคนขโมยฉบับต้นฉบับร่างที่ไม่ใช้แล้วไป จะต้องหาตัวคนคนนั้นมา แล้วจับหั่นเป็นชิ้นเล็กๆ ！！！”

เธอเพิ่งจะก้าวออกไป เจียงชื่อก็เรียกเธอไว้

“รอเดี๋ยว”

เฉิงดันถิงหันหลังกลับมา “ทำไมเหรอ？”

เจียงชื่อหัวเราะออกมาเบาๆ นั่งลงอย่างใจเย็นมาก พูดอย่างราบเรียบว่า “ในเมื่อคนเขากล้าขโมย โดยไม่กลัวว่าคุณจะจับได้เลย คุณหาตัวเจอแล้วมันจะยังไง？ดำเนินคดีก็ต้องสมเหตุสมผล？ความเสียหายก็เกิดขึ้นแล้ว ไม่สามารถกู้คืนกลับมาได้ อีกอย่างคอนเสิร์ตเคาท์ดาวน์ก็ใกล้จะมาถึงแล้ว ในเวลาแบบนี้จะทำให้กลายเป็นเรื่องใหญ่ ไม่ค่อยสมเหตุสมผลจริงๆ”

จริงๆด้วย

อีกเดี๋ยวก็ใกล้จะถึงคอนเสิร์ตเคาท์ดาวน์ นี่เป็นโปรเจคที่ใหญ่ที่สุดตั้งแต่อี้โม่เอนเตอร์เทนเมนต์ก่อตั้งมาเลยนะ

ถ้าหากทำพังแล้ว ความเสียหายก็คงสูงมาก

ในเวลาที่สำคัญแบบนี้ อย่าให้เรื่องอื่นมาทำให้ว่อกแว่ก ยิ่งไปกว่านั้นจะให้พนักงานภายในรู้เรื่องต้นฉบับโดนขโมยไปไม่ได้นะ งั้นก็จะไขว้เขวกันแล้ว

แต่เฉิงดันถิงก็ยังคงโกรธมากเช่นเดิม “จะปล่อยมันไปแบบนี้จริงๆเหรอ？”

เจียงชื่อส่ายๆหน้า “ดันถิง คุณเคยดู《สามก๊ก》ไหม？ ”

เฉิงดันถิงยักไหล่ๆอย่างเก้ๆกังๆ

“เคยดูละครทีวี”

เจียงชื่อพูดกล่าว “ในสามก๊กมีการเทศน์อยู่บทหนึ่ง โจโฉส่งเจี่ยงก้านไปเกลี้ยกล่อมให้จิวยี่ยอมจำนน สุดท้ายกลับถูกจิวยี่ หลอกใช้กลยุทธ์ไส้ศึกกำจัดชัวมอและจางอวิ่น แม่ทัพทั้งสองที่ชำนาญในการทำสงครามทางน้ำแล้ว ”