บทที่ 275 รู้สึกอยากจะตายให้ได้เลย

เพียงเห็นเงาถอดเสื้อผ้าในกระจก แล้วเปิดน้ำอาบ

รูปร่างที่สวยงามของซูสวนได้ปรากฏบนกระจกอย่างชัดเจน แม้ว่ามองไม่เห็นเรือนร่างชัดเจน แต่รูปร่างนั้นก็เย้ายวนใจพอสมควร ถ้าผู้ชายทั่วไปได้เห็นเข้า คาดว่าน้ำลายคงไหลย้อยกันนานแล้ว

เจียงชื่อส่ายหัวเบาๆ หันหน้ากลับไป เปิดทีวีดู

ไม่ควรดู

คนเดียวในใจของเขามีเพียงแค่ติงเมิ่งเหยนเท่านั้น นอกจากนี้ ซูสวนยังเป็นน้องสาวของติงเมิ่งเหยน ห้ามยุ่งเด็ดขาด แม้แต่คิดก็ไม่ได้

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป ซูสวนอาบน้ำเสร็จ จู่ๆ ก็เรียกขึ้นมา

เจียงชื่อหันไปดู “มีอะไร?”

ซู่เสียนเจียวกล่าวเสียงแหลม “โธ่เอ๋ย พี่เขย ฉันลืมเอาเสื้อผ้ามาเปลี่ยนน่ะสิ คุณช่วยฉันไปหยิบมาให้หน่อยได้ไหม?”

“หะ?”

เจียงชื่อรู้สึกอยากจะตายให้ได้เลย

จะทำแบบนี้ได้ยังไงกัน?

เขาเขินจนหน้าแดง พูดอย่างตรงไปตรงมาว่า “ไม่ได้ ฉันไม่เอาไปให้ คุณมาหยิบเอง?”

ซูสวนรู้สึกอับอายและโกรธเคืองอยู่ในห้องน้ำ “พี่เขย คุณจะให้ฉันแก้ผ้าออกไปเอาผ้างั้นเหรอ? เพื่อที่จะได้แอบดูใช่ไหมล่ะ?”

เจียงชื่อพูดไม่ออก นี่มันที่ไหนกันล่ะ?

แต่พอลองคิดดูแล้วมันก็เป็นแบบนี้

เขากัดฟัน และลุกขึ้นเดินมาข้างๆกระเป๋าเดินทางของซูสวน และพูดว่า “จะสวมเสื้อผ้าตัวไหน?”

“อืม ชุดนอนก็ได้”

เจียงชื่อสูดหายใจเข้าลึกๆหลายที เปิดดูกระเป๋าเดินทาง พลิกหาชุดนอน สุดท้ายก็หาชุดนอนไม่พบ เสื้อผ้ามากมายกระจัดกระจายออกมา เต็มพื้นไปหมด

ลมหายใจซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของเด็กสาวไหลเข้ารูจมูกของเขา และเจียงชื่อจิตใจสับสนวุ่นวาย

เขาไม่หยุดกลืนน้ำลาย ขณะที่เก็บเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอย่างระมัดระวัง และก็พบชุดนอนชุดหนึ่ง

หายใจลึกๆ เจียงชื่อลุกขึ้นและเดินไปที่ประตูห้องน้ำ และพูดว่า “เอาชุดนอนมาให้แล้ว จะให้คุณยังไง?”

“คุณหันตัวไป แล้วส่งเสื้อผ้าเข้ามาก็พอแล้ว”