ตอนที่ 3
บทที่ 3 คู่ควรกับลูกสาวผมเหรอ?
October 21, 2026
บทที่ 3 คู่ควรกับลูกสาวผมเหรอ?
มู่หยางอียิ้มหึ เขารู้ว่าเจียงชื่อต้องการอะไร
“จริงสิ พี่ใหญ่ ผมเพิ่งได้รับแจ้งจากหัวหน้า"
“บอกว่าซูหัง ฉินโม่ หุ้ยไห่สามเขตนี้จะรวมกัน เรียกว่าเขตเจียงหนาน โดยให้พี่เป็นผู้รับผิดชอบใหญ่”
“พี่ใหญ่นี่เป็นเนื้ออ้วนก้อนหนึ่งเลยนะ”
เจียงชื่อมองออกไปนอกหน้าต่าง "ฉันในตอนนี้ ไม่สนใจของพวกนี้หรอก ไปเถอะ”
“อืม จะไปไหนครับ?”
เจียงชื่อคิดสักพัก “ไหนๆ ก็กลับมาแล้ว ก็กลับบ้านดูสักเที่ยวละกัน”
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป รถก็ชะลอตัวจอดลง
เจียงชื่อให้มู่หยางขับออกไปก่อน ส่วนตัวเองก็เดินเข้าไปในหมู่บ้านอพาร์ทเม้นท์หมิงเยี่ยน เดินไปยังวิลล่าหลายชั้นที่ค่อนข้างเก่าหลังหนึ่ง
ปึงๆๆ เขาเคาะประตูอยู่สักพัก
“ใครน่ะ?”
คนที่เปิดประตูเป็นหญิงสาววัยกลางคน และก็เป็นแม่ยายของเจียงชื่อ——ซูฉิน หลังจากได้เห็นเจียงชื่อก็ตกตะลึงไปชั่วครู่ จากนั้นก็พูดด้วยความดีใจว่า: “โอ้ เจียงชื่อ เธอกลับมาเมื่อไหร่?”
“เพิ่งกลับมาไม่นาน"
“เร็วเข้าเร็ว เข้ามานั่งก่อน”
หลังจากน้องชายตาย ครอบครัวแม่ยายก็เป็นญาติที่เหลืออยู่ของเจียงชื่อ
ซูฉินพาเจียงชื่อเข้าบ้าน เชิญเขานั่งลง รินน้ำให้ ดีใจจนบอกไม่ถูก
เวลานี้ ติงฉี่ซานผู้เป็นพ่อตาก็เดินออกมาจากในห้อง "ใครมาเหรอ?”
“เป็นเจียงชื่อ เจียงชื่อกลับมาแล้ว”
“หืม?”
ติงฉี่ซานจ้องเจียงชื่อเหลือทน ทำเสียงหึ เดินไปนั่งที่ข้างโต๊ะด้วยความคับแค้นใจ
“เจียงชื่อ เธอยังมีหน้ากลับมาอีกเหรอ?”
แค่ประโยคเดียวก็ทำให้บรรยากาศในห้องตึงเครียด ผะอืดผะอมกันขึ้นมา
“ตาแก่ เจียงชื่อเพิ่งกลับมา ทำไมถึงพูดจาอย่างนี้ล่ะ?”
“หลีกไป ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่จะให้เธอพูด ไปตามเมิ่งเหยนมา”
“เฮ้อ ได้”
ติงฉี่ซานจ้องเจียงชื่อเขม็งแล้วพูดว่า "เรื่องน้องชายของคุณผมได้ยินแล้ว ตอนนี้เทคโนโลยีจิ้นเมิ่งกับตระกูลเจียงของพวกคุณไม่เกี่ยวข้องกันแล้วสินะ?”
“ครับ"
“เธอไปเป็นทหารมา 5 ปี กลับมาวันนี้ ได้ตำแหน่งก้าวหน้าขึ้นไหม? ”
เจียงชื่อยักไหล่ "ก็ไม่ก้าวหน้าอะไร"
“แสดงว่าไม่ได้ล่ะสิ? ก็ไม่แปลก ดูจากไอคิวกับฝีมือ ถ้าก้าวหน้าสิถึงแปลก”
“งั้นที่เธอกลับมาครั้งนี้ คิดจะทำงานอะไร?”
เจียงชื่อส่ายหน้า "ยังไม่ได้คิด"
“เหอะๆ” ติงฉี่ซานพูดขึ้นด้วยอารมณ์โกรธ: “บริษัทก็ไม่มี เป็นทหารก็ไม่ก้าวหน้า ตอนนี้แม้แต่งานก็ไม่คิดจะหา เธอน่ะ ต่างกับเศษสวะตรงไหน?”
ขณะกำลังพูด ก็ได้ยินเสียงรองเท้าส้นสูงเดินดังไม่ขาด
หญิงสาวคนหนึ่งเดินลงมาจากบันได
เสื้อยืดเรียบๆ รัดรูปเข้ากับตัว เผยให้เห็นรูปร่างที่สมบูรณ์แบบ ช่วงล่างใส่กางเกงยีนขาสั้น เผยให้เห็นขาทั้งคู่ที่ขาวและเรียวยาว
ใบหน้ารูปไข่ จมูกโด่งเป็นสัน ผมที่ยาวดำขลับเหมือนขนนกราวกับน้ำตกไหลลงมา ปะอยู่บนบ่า