บทที่ 361 งานเลี้ยงที่แฝงเจตนาร้าย

ต่างเป็นที่รู้ดีว่าซินยุ่นนั้นรูปร่างงดงาม แต่โดยปกติ เธอเองก็ไม่ได้จำกัดว่าต้องอยู่ในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง เธอมักจะสวมเสื้อคลุมสีขาวและไว้หางม้า ดูไม่แตกต่างจากแพทย์ทั่วไปมากนัก

แต่หลังจากที่สวมชุดนี้แล้ว ความงดงามของหญิงสาวก็เพียงพอที่จะส่องประกายให้กับทุกคนได้เลอโฉม

ชายทุกคนต่างพากันกลืนน้ำลายกันยกใหญ่โดยไม่ได้ตั้งใจ

แม้แต่ผู้หญิงด้วยกันเองต่างก็ถูกสะกดให้หลงใหลในความงามของเธอ

ในโลกใบนี้ มีหญิงสาวที่งดงามได้ขนาดนี้เชียวหรือ?

ซินยุ่นค่อยๆ เดินออกจากสายตาของผู้คน เธอแสร้งราวกับว่าไม่เห็นเจียงชื่อและนั่งบนเก้าอี้สำนักงานเสมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ถึงแม้อันที่จริง เธอแทบจะไม่อาจรั้งหัวใจไว้ได้แล้วก็ตาม

ยิ่งแสร้งทำเป็นมองไม่เห็น หัวใจก็ยิ่งใจสั่นเต้นรัว

สตรีตั้งใจแต่งตัวเพื่อคนที่รัก เจียงชื่อนั้นถือเป็นชายเพียงคนเดียวในโลกใบนี้ที่สามารถทำให้เธอลุกขึ้นมาแต่งตัวได้

เจียงชื่อเองก็แปลกใจ หรือว่าวันนี้ซินยุ่นจะไปงานเลี้ยงเหรอ?ทำไมจู่ๆ ถึงได้แต่งตัวงดงามเช่นนี้กัน?

ความงามของซินยุ่นและติงเมิ่งเหยนนั้นแตกต่างกัน

คนหนึ่งเหมือนภูเขาน้ำแข็งหิมะ ส่วนอีกคนหนึ่งเปรียบดั่งดอกไม้ฤดูใบไม้ผลิ

แต่ละคนมีดีในแบบของตัวเอง

เจียงชื่อลุก พร้อมกับเดินไป "ซินยุ่น คุณพ่ออยู่บ้านไหม?"

หัวใจของซินยุ่นนั้นแทบกระโดดออกมา อย่างไรก็ตาม เธอยังคงระงับความสุขในใจพร้อมกับพูดออกไปอย่างเย็นชาว่า "ไม่อยู่ พอดีว่าพ่อของฉันมีธุระเลยออกจากเขตเจียงหนานไปแล้ว ต้องรอพักหนึ่งกว่าเขาจะกลับมา"

"อ่อ งั้นฉันค่อยมาใหม่วันหลังก็แล้วกัน"

หลังจากพูดจบ เจียงชื่อก็หันหลังพร้อมกับเดินจากไป

ซินยุ่นกระทืบเท้าที่พื้นอย่างแรง เขายังเป็นผู้ชายอยู่ไหมเนี่ย ทำไมเขาถึงไม่สนใจตนเลยล่ะ?

หากเป็นเมื่อก่อน เธอคงปล่อยให้เจียงชื่อจากไปอย่างแน่นอน

แต่ครั้งนี้นั้นไม่เหมือนกัน

"รอ รอเดี๋ยวสิ..."

"หืม?" เจียงชื่อหันกลับมา

"นายมีคำถามอะไรที่ไม่เข้าใจและต้องการถามพ่อของฉันเหรอ?บางที นายอาจบอกฉันได้ เผื่อฉันจะช่วยนายได้น่ะ"

เจียงชื่อรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย