บทที่ 372 กลยุทธ์ไส้ศึก

ค่ำคืน มืดแล้ว หัวใจ เย็นแล้ว

สือควนท่องยุทธภพมาเป็นเวลาหลายสิบปี นับเป็นครั้งแรกที่เรือล่มในรางน้ำ

คำนวณไปคำนวณมา สุดท้ายก็ทำให้ตัวเองเดือดร้อนจนได้

ชื่อเสียงที่สร้างมา ก็ถูกทำลายหมดสิ้น

จบแล้ว ทุกอย่างจบแล้ว!

หมอทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็มองสือควนด้วยสายตาที่ดูถูกเหยียดหยาม

ไม่มีอะไรจะพูดอีกแล้ว ด่าเขาก็เป็นเสนียดปากของตัวเองเปล่าๆ

มีคนถอนหายใจ "เห้อ เมื่อกี้ฉันพึ่งนินทาพูดแต่เรื่องแย่ๆ ของหมอซิน คิดๆ แล้วสมควรตายจริงๆ ที่แท้หมอซิน ถึงจะเป็นหมอที่มีความเมตตาและบริสุทธิ์ที่สุด เป็นหมอที่ดีคิดแทนคนไข้เสมอ"

"พวกเราผิดกันหมดแล้ว เราหลงเชื่อคำพูดของคนต่ำทราม!"

ทันใดนั้น ทุกคนต่างยอมรับความผิด และแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อซินยุ่น

ในเวลาไม่ถึงสิบนาที ทัศนคติของทุกคนแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

ซินยุ่นรู้สึกเหมือนนั่งรถไฟเหาะ เดี๋ยวสูงเดี๋ยวต่ำ รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังฝ่าเข้าไปท่ามกลางเมฆหมอก ซึ่งเหมือนไม่เป็นความจริง

ถ้าหากเมื่อครู่เธอจากไป ก็ไม่สามารถเห็นถึงฉากที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้?

ต้องขอบคุณเจียงชื่อที่ให้เธออยู่ต่อ

แต่ว่า เธอก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าทำไมเจียงชื่อถึงรู้เรื่องที่จะเกิดขึ้นในตอนหลัง ราวกับสามารถล่วงรู้ถึงเรื่องอนาคต วิเศษจริงๆ

ผู้หญิงคนนั้นหันศีรษะมาแล้วชี้ไปที่สือเหวินปิ่ง "คนต่ำทรามเจ้าเล่ห์ ยังไม่รีบเอาใบสั่งยาออกมาอีกเหรอ? ตกลงคุณให้ลูกของฉันดื่มอะไร!

หมอที่เหลือทุกคนต่างเห็นด้วย เรียกร้องให้ส่งมอบใบสั่งยาออกมา

เรื่องมาถึงขั้นนี้ แผนชั่วทั้งหมดได้ถูกเปิดเผยแล้ว สือเหวินปิ่งก็ไม่มีอะไรต้องปิดบังอีก

เขาตะโกนว่า "ใบสั่งยาใช่มั้ย? มีใครอยู่มั้ย เอาให้เธอดูสิ !"

มีคนรีบเอาใบสั่งยามาให้ทันที