บทที่ 381 OK

มู่หยางอีถามว่า "ลูกพี่ ทำไมลูกพี่ไม่บอกพวกเขาไปตรงๆ ล่ะครับ?"

เจียงชื่อได้แต่ยิ้ม

"ไม่จำเป็นต้องอธิบายทุกอย่างหรอก"

"บางที ไม่พูด มันจะประโยชน์มากกว่าพูด"

"ถ้าผมพูดไปมันก็เหมือนการใช้อำนาจในทางมิชอบ เหมือนการบีบบังคับพวกเขา แต่ถ้าผมไม่พูด พวกเขาก็ได้แต่เดาว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่ ฉะนั้น พวกเขายิ่งเดามากก็ยิ่งต้องทำมาก"

นี่คือการต่อสู้ทางจิตวิทยา

แน่นอนว่าด้วยสถานะของเจียงชื่อ เขารู้ผลลัพธ์ของ 'การต่อสู้' ในครั้งนี้ตั้งแต่เริ่มแล้ว

เพียงแต่ว่าเจียงชื่อจะเลือกวิธีไหนในการบรรลุผลลัพธ์นี้เท่านั้น

คนสุดท้ายที่ออกไปคือกวนจื้อฉวน

หลังจากขึ้นรถแล้วเขาไม่ได้กลับไปที่บริษัท แต่ตรงกลับไปที่บ้านหลังเก่าในหมู่บ้านตี้เหา

ทุกคนในครอบครัวต่างก็แปลกใจ ทำไมวันนี้เขาถึงกลับมาเร็วขนาดนี้?

กวนจื้อฉวนตอบเพียงสั้นๆ สี่คำว่า "ย้ายบ้านเดี๋ยวนี้"

ทุกคนในบ้านต่างก็ไม่เข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่เจ้าบ้านออกคำสั่งแล้วพวกเขาจะปฏิเสธได้อย่างไร? ดังนั้นทุกคนจึงรีบจัดของและเตรียมย้ายบ้านอย่างรวดเร็ว

คนอย่างกวนจื้อฉวนนั้นมีบ้านพักหลายแห่งในเขตเจียงหนาน

ความจริงแล้ว บ้านหลังนี้ในหมู่บ้านตี้เหาไม่ได้ถือว่าเป็นบ้านหลังที่ดีสำหรับเขา มากสุดก็แค่บ้านอยู่ในเกรดปานกลางเท่านั้น แต่เนื่องจากเขาโตที่นี่ จึงรู้สึกมีความสัมพันธ์กับบ้านหลังนี้ ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะอยู่อาศัยที่นี่เป็นประจำ

ซึ่งภรรยากับลูกของเขาก็หวังว่าจะได้ย้ายออกไปจากที่นี่มานานแล้ว

หลังจากการจัดเก็บข้าวของอย่างรวดเร็วนี้ กวนจื้อฉวนก็ได้มอบหมายให้ลูกน้องขนของใส่รถแล้วย้ายของออกไปคันแล้วคันเล่า ซึ่งถ้าด้วยความเร็วแบบนี้ เชื่อว่าไม่เกินสามวันวิลล่าหลังนี้ก็จะว่างเปล่า

เมื่อมองดูของในวิลล่าที่ถูกย้ายของออกไปทีละชิ้น กวนจื้อฉวนก็สวดอ้อนวอนในใจอย่างเงียบๆ ว่า 'หวังว่าครั้งนี้เราไม่ได้เข้าใจผู้บริหารระดับสูงผิดนะ'

......

ความมืดปกคลุมอีกครั้ง

วันนี้ติงเมิ่งเหยนไม่ได้กลับมาดึก แต่กลับบ้านเร็วกว่าปกติ

เพราะวันนี้ติงจ้งไม่ได้ให้เธอทำโอที แต่ยังขอให้เธอกลับบ้านไปพักผ่อนให้เพียงพอและเตรียมตัวสำหรับการแสดงศักยภาพที่ดีในวันพรุ่งนี้

แสดงศักยภาพที่ดี?

เหอะๆ