บทที่ 394 ลัมโบร์กีนี

หลังจากออกจากแม่น้ำ เจียงชื่อขึ้นรถแท็กซี่แล้วตรงไปที่หอการแพทย์ตระกูลซิน และก่อนที่จะลงจากรถ เขาได้เห็นผ้าสีแดงคลุมอะไรบางอย่างจากระยะไกล

ทันทีที่เขาเดินเข้าไปในหอการแพทย์ หลินเจียหรงก็เดินเข้ามาต้อนรับด้วยความยินดี

"หมอเทวดาเจียง ในที่สุดคุณก็มาถึงแล้ว ผมรอคุณนานแล้วนะครับ!"

เจียงชื่อยิ้มพูด "คุณหลิน คุณเอาอะไรมาเหรอครับ ถึงฝากไว้กับซินยุ่นไม่ได้ ต้องให้ผมมารับเองกับมือเลย?"

ซินยุ่นส่ายหัวเบาๆ "ของชิ้นนี้ไม่ใช่ของธรรมดา มันไม่ใช่คนทั่วไปจะครอบครองได้นะ"

เจียงชื่อดูสับสน เมื่อเห็นพวกเขาดูตื่นเต้นขนาดนี้ ไม่รู้ว่าของชิ้นนี้มันจะพิเศษอะไรขนาดนั้น

หลินเจียหรงพาเขาเดินออกไปด้านนอกแล้วชี้ไปที่ผ้าสีแดงนั้น

"เปิดออกมาให้หมอเทวดาเจียงดูหน่อย!"

ผู้ช่วยของเขาเข้าไปดึงผ้าสีแดงผืนใหญ่นั้นออกทันที และสิ่งที่อยู่ใต้ผ้าแดงนั้นคือซูเปอร์คาร์สีไวน์แดงที่สวยงามสะดุดตาคันหนึ่ง

รถซูเปอร์คาร์เฟอร์รารี่ที่เปิดประทุนได้!

ประตูสามารถเปิดออกได้เหมือนผีเสื้อ รูปร่างโดยรวมทรง 'S' และมีช่วงล่างที่ต่ำมาก

ด้วยการเคลือบเงาสีไวน์แดง ซึ่งดูแล้วหรูหราอลังการตระการตา

แม้แต่คนที่ไม่เข้าใจเรื่องรถเมื่อเห็นรถรูปทรงนี้ก็ต้องรู้ว่ามันแพงจนถึงหลักล้าน หรืออาจจะแพงถึงหลักสิบล้านเลยก็ได้

อันที่จริงในบ้านเจียงชื่อมีอยู่คันหนึ่งแล้ว

แล้วถ้ามีอีกคัน กลับบ้านไปจะอธิบายกับภรรยายังไง?

นอกจากนี้รถที่บ้านก็ถือว่าเป็นรถหรู ซึ่งขับปกติก็ถือว่าใช้งานดีมาก แต่รถคันนี้มันต่างกับรถหรูทั่วไป มันคือรถซูเปอร์คาร์ที่หรูหรากว่า แน่นอนว่าถ้าขับแล้วต้องสุดยอดกว่ารถทั่วไปอยู่แล้ว และมันอาจไม่เหมาะที่จะใช้งานเป็นรถบ้านด้วยซ้ำ

หลินเจียหรงพูดว่า "หมอเทวดาเจียงครับ รถคันนี้มีพื้นฐานเหมือนกับเฟอร์รารี่รุ่น 458 นะครับ เราใช้เครื่องยนต์ใหม่ล่าสุดในการปรับแต่งให้เป็นซูเปอร์คาร์มาเพื่อคุณโดยเฉพาะเลยครับ แล้วก็มีเพียงคันเดียวบนโลกเท่านั้น! มันไม่สามารถวัดได้ด้วยค่าเงิน หรือจะถือว่ามันเป็นสมบัติอันล้ำค่าเลยก็ได้นะครับ"

เจียงชื่อตอบอย่างลำบากใจ "คุณหลินครับ มันจะล้ำค่าเกินไปไหมครับ?"

"ไม่ล้ำค่าเกินไปครับ! ไม่ล้ำค่าเกินไปจริงๆ นะครับ"

"หมอเทวดาเจียง คุณช่วยชีวิตผมไว้นะครับ ถ้าหากผมไม่นำอะไรออกมาเพื่อแสดงความขอบคุณ มันก็จะหมายความว่าชีวิตของผมนั้นไร้ค่า ไม่ใช่เหรอครับ?"