บทที่ 404 เครดิตของนักแข่งรถ

หน้าตาของหยางจุนเทียนน่าเกลียดราวกับตับหมู ก่อนหน้านี้ยังดูถูกจู้หมิงอยู่เลย ลั่นวาจาว่าจะเอาชนะเขา แล้วปรากฏว่ายังไง ถูกคนอื่นกดจมดินสิไม่ว่า!

โคตรน่าอับอาย

โดยเฉพาะอับอายต่อหน้าหยางเมิ่นหยุน หยางจุนเทียนอยากจะกลั้นใจตายให้รู้แล้วรู้รอด

หยางเมิ่นหยุนก็อับอายเช่นกัน

ยินดีเดิมพันก็ต้องยอมรับความพ่ายแพ้ เดิมทีควรจะโทรหาพ่อให้เขามาที่นี่ แต่ถ้าทำแบบนั้นจริง ทีมรถเฟอร์รารี่ ก็เสียหน้าแย่สิ!

หยางเมิ่นหยุนหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดเข้าสมุดบันทึกเบอร์อย่างไม่เต็มใจ หยางจุนเทียนที่อยู่ข้างๆ ก็พูดไม่ออก ทุกสิ่งอย่างล้วนเป็นเพราะเขาไร้ความสามารถ

ฟึ่บ!!!

ในขณะที่หยางเมิ่นหยุนกำลังจะต่อสาย มือแกร่งข้างหนึ่งก็กดโทรศัพท์ลง

"หืม?"

หยางเมิ่นหยุนเงยหน้าขึ้น ถึงได้เห็นว่าเจียงชื่อเป็นคนกดโทรศัพท์มือถือของตัวเองลง

เขายิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า "ไม่ต้องโทร"

ไม่ต้องโทรเหรอ

ถ้าอย่างนั้นไม่เป็นการผิดข้อตกลงเหรอ

หยางจุนเทียนที่อยู่ข้างๆ พูดด้วยน้ำเสียงชั่วร้ายว่า "นายคิดอะไรอยู่ สำหรับนักแข่งรถ เครดิตสำคัญกว่าสิ่งอื่นใดนะ!"

เจียงชื่อยิ้ม

เขามองไปยังจู้หมิง แล้วพูดบางเบาว่า "ถ้าฉันแข่งกับนายอีกล่ะว่าไง หากฉันชนะ เรื่องนี้ถือว่าแล้วกันไป หากฉันแพ้ ก็แล้วแต่นายจัดการ"

จู้หมิงเหลือบมองดูเจียงชื่อ "นายเป็นใคร"

"ฉันชื่อเจียงชื่อ เป็นสมาชิกใหม่ที่เพิ่งมาวันนี้ของทีม"

"สมาชิกใหม่?"

จู้หมิงบ่นทันที "สมาชิกใหม่มีคุณสมบัติอะไรมาท้าฉัน ถ้ามีพวกขยะวิ่งมาท้าทายฉัน แล้วฉันรับคำท้าทุกคน งั้นวันๆ ฉันไม่ยุ่งตายเหรอ ไสหัวไป!"

เจียงชื่อส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ ก่อนจะพูดว่า "แต่นายมีเหตุผลที่ต้องแข่งกับฉัน"