บทที่ 422 คุกเข่าลงซะ

เย่อหยิ่งมาก แต่ก็มีพละกำลังมากเช่นกัน

เจียงชื่อมีพลังอย่างไม่น่าเชื่อ รู้ไหมว่าชายที่เขาเพิ่งฆ่าด้วยการโจมตีเพียงแค่ครั้งเดียวนั้นเป็นคนที่แข็งแกร่งอันดับสี่ แต่ต่อหน้าของเจียงชื่อ เขานั้นกลับเป็นเหมือนกระดาษที่อ่อนแอ

ไอ้หนวดเซานั้นรู้สึกทนไม่ได้เล็กน้อย

เขาคำรามอย่างโกรธเคือง "เสือดาว หมาใน พวกแกสองคนขึ้นไป!"

ชายสองคนนี้ถือเป็นชายลำดับที่สองและสามที่ขึ้นชื่อในเรื่องของความแข็งแกร่ง หากภายใต้สถานการณ์ปกติ คนใดคนหนึ่งในนี้สามารถฆ่าคนจำนวนมากได้เลยทีเดียว

เสือดาวเก่งทางด้านของมวยไทย ส่วนหมาในเก่งในด้านคาราเต้ ทักษะและพละกำลังของทั้งสองคนนั้นถือว่าอยู่จุดสูงสุดเลยก็ว่าได้

หากทั้งสองร่วมมือกันล่ะก็ ไม่ต้องพูดเรื่องเอาชนะพวกเขาเลย ไม่ว่าใครก็ไม่มีหวังที่จะเอาชีวิตรอดออกไปได้

บรรยากาศในนี้ร้อนระอุขึ้นจนถึงขีดสุด

ติงเมิ่งเหยนนั้นรู้สึกกังวลแทนเจียงชื่อ สถานการณ์ของเขาน่ากังวลยิ่งนัก

หากเจียงชื่อไม่สามารถเอาชนะในรอบนี้ได้ เธอจะทำอย่างไร?

"เจียงชื่อ ขอร้องล่ะ นายต้องรอดนะ" ติงเมิ่งเหยนสวดภาวนาอยู่ในใจ

ฝูงชนตะโกน

บรรยากาศถูกจุดขึ้นอย่างสมบูรณ์

ทั้งเจียงชื่อ เสือดาวและหมาในยืนกันเป็นรูปสามเหลี่ยม สองคนในนั้นจ้องมองไปเจียงชื่อ สายตามองดูทุกๆ การเคลื่อนไหวของเจียงชื่อ

กรรมการโบกมือ เกมเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

เสือดาวคือคนแรกที่พุ่งเข้าไปด้านหน้า หวังที่จะปล่อยหมัดชกไปที่หัวใจของเจียงชื่อ อย่างไรก็ตาม เจียงชื่อทำเพียงแค่ยื่นมือออกไปเพื่อหยุดเสือดาวเท่านั้น

หมาในเองก็รอคอยโอกาสที่จะตะปบกรงเล็บให้แทงทะลุคอของเจียงชื่อ

พรึ่บ!

เจียงชื่อคว้ามือของหมาในในทันที

มือของทั้งสองนั้นต่างถูกจับอย่างต่อเนื่องถึงสองครั้ง ความเร็วและความแม่นยำของเจียงชื่อนั้นแข็งแกร่งกว่าชายอีกสองคนมาก

ติงเมิ่งเหยนถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก