บทที่ 451 ลูกศิษย์ปะทะกัน

หลังจากนั้น หยางจุนเทียนวิเคราะห์เส้นทาง และรถยนต์ออกมาได้อย่างชัดเจนมีเหตุผล อธิบายแต่ละขั้นตอนได้แบบละเอียดยิบ เหมือนกับสูตรเรขาคณิตที่สมบูรณ์แบบ

เชื่อมโยงเข้าด้วยกัน

สามารถพูดได้ว่าในเชิงทฤษฎีขอเพียงไปฝึกฝนตามที่เขาสอนมาทั้งหมด คงสามารถบรรลุถึงการเข้าโค้งที่สมบูรณ์แบบได้

หลินเมิ่นหยุนเผยรอยยิ้มที่พอใจออกมาเช่นกัน ต้องพูดเลยว่าหยางจุนเทียนในฐานะหัวหน้า ยังมี'ของ'อยู่บ้าง ทฤษฎีสูตรอันนี้ของเขา ขอเพียงควบคุมไว้ดีแล้ว สามารถกลายเป็นมือชั้นเยี่ยมอันดับหนึ่งได้เลย

เพียงแต่......

เจียงชื่อยิ้มอยู่ส่ายหน้าแล้ว ไม่เห็นด้วยกับการวิเคราะห์ของหยางจุนเทียน

"นายหัวเราะอะไร?" หยางจุนเทียนถามขึ้น "หรือนายคิดว่าเทคนิคการเข้าโค้งของฉันมีปัญหาเหรอ?"

เจียงชื่อพูดจานิ่งๆ "ที่จริง ทฤษฎีอันนี้ของนายถูกต้องมาก ถ้าบนถนนมีเพียงรถของนายคันเดียว อย่างนั้นเทคนิคเข้าโค้งของนายจะสามารถวิ่งออกไปด้วยเวลาที่สั้นที่สุดได้"

รถคันเดียว?

หยางจุนเทียนขมวดคิ้วแล้ว "นายหมายความว่าอะไร?"

"ความหมายง่ายมาก การแข่งไม่ใช่คิดเป็นข้อๆ ได้ง่ายดาย ถึงแม้ทฤษฎีของนายจะโดดเด่น แต่ยังต้องจัดการเงื่อนไขล่วงหน้าไว้จำนวนมาก เงื่อนไขพวกนี้ในกระบวนการแข่งขันนั้น คู่แข่งจะไม่ปล่อยให้นายทำสำเร็จแน่"

"คู่แข่งของนายจะคิดหาทุกวิถีทางสร้างความยุ่งยากให้นาย"

"แย่งช่องวิ่งรถ ปิดทาง บังทัศนวิสัยอื่นๆ อีก ในกระบวนการแข่งขันทั่วไป เดิมทีไม่มีโอกาสเข้าโค้งโดยสมบูรณ์แบบอย่างในทฤษฎีได้"

"ดังนั้นเทคนิคเข้าโค้งของนาย อย่างมากก็แค่ดูสวยหรูแต่ไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง"