บทที่ 493 สร้อยคอที่คุ้นเคย

เมื่อสินค้าประมูลถูกนำออกมาเรื่อย ๆ บรรยากาศของงานประมูลก็ครึกครื้นมากขึ้น

หลังจากทั้งห้ารายการแรกถูกประมูลไปแล้ว พิธีกรก็นำรายการประมูลชิ้นที่หกออกมาให้ทุกคนดู นั่นก็คือสร้อยคอหยก

สิ่งสำคัญคือสร้อยคอนี้ยังมีความหมายที่ลึกซึ้ง ในตำนานเล่าขานกันว่าชายชราวัย 90 คนหนึ่งได้ซื้อให้ภรรยาของเขาในสมัยหนุ่มๆ แต่หลังจากภรรยาเสียชีวิตแล้ว ชายชราคนนั้นก็ได้ขายสร้อยคอนี้ออกไป

ต่อมาสร้อยคอเส้นนี้ได้เปลี่ยนเจ้าของไปหลายต่อหลายคน และในที่สุดก็ตกอยู่ในมือขององค์กรฟ้าน้ำ

นี่คือสร้อยคอมรกตที่เป็นสัญลักษณ์ของความรัก

ราคาเริ่มต้นที่ 3 ล้าน

ซึ่งการเพิ่มราคาในแต่ละครั้งจะต้องไม่น้อยกว่า 5 แสน

เมื่อเห็นสร้อยคอหยกเส้นนี้และหลังจากฟังคำอธิบายของมันแล้ว เจียงชื่อก็ตกตะลึงไปสิบกว่าวินาที

ทำไมสร้อยเส้นนี้ถึงคุ้นเคยนัก? เรื่องราวของมันก็เหมือนเคยได้ยินจากที่ไหนมาก่อน?

เมื่อนึกคิดอย่างละเอียดแล้ว เขาก็จำได้ว่ามันเป็นสร้อยคอที่เขาซื้อให้กับภรรยาของเขาติงเมิ่งเหยนในการเดินทางไปทำธุระกับเธอครั้งแรก

แต่สร้อยคอเส้นนั้นอยู่กับติงเมิ่งเหยนนะ แล้วทำไมถึงเปลี่ยนเจ้าของไปหลายต่อหลายคนแล้วมาเป็นขององค์กรฟ้าน้ำได้?

สรุปได้อย่างเดียวคือสร้อยคอที่อยู่ตรงหน้าเส้นนี้เป็นของปลอม

เจียงชื่อส่ายหัวอย่างเหลือทน ดูเหมือนว่าสินค้าในมือขององค์กรฟ้าน้ำก็ไม่ได้เป็นของแท้ทั้งนั้น สินค้าจะดีหรือไม่ยังต้องขึ้นอยู่กับวิจารณญาณส่วนบุคคล

เนื่องจากเป็นสร้อยคอที่สื่อถึงความรัก มันจึงกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของผู้คนมากมายในงานประมูลแห่งนี้

แม้พวกเขาไม่สนใจสร้อยคอหยก แต่ไม่มีใครอยากปฏิเสธที่จะซื้อสร้อยคอแบบนี้ให้กับคนรักเป็นของขวัญอยู่แล้ว

รวมไปถึงสือเหวินปิ่ง

เขาหันหลังมองไปที่เจียงชื่อแล้วพูดอย่างเสียดสีว่า "นี่มันสร้อยคอที่เป็นสัญลักษณ์ของความรักนะ มันเป็นพรที่จริงใจที่สุดสำหรับความรัก แล้วคุณไม่คิดจะซื้อให้คนที่คุณรักบ้างเหรอ?"

เจียงชื่อได้แต่ยิ้มตอบ

เบลลิสก็พูดอย่างเสียดสีว่า "ที่รัก อย่าทำให้คนอื่นลำบากใจสิ ดูสภาพอย่างเขาแล้วจะมีปัญญาซื้อของขวัญราคาแพงขนาดนี้ได้ยังไงคะ?"

สือเหวินปิ่งลูบผมของเบลลิสเบาๆ "เจ้าหญิงน้อยของผม ผมจะซื้อสร้อยคอเส้นนี้ให้คุณเองนะ!"