บทที่ 520 ยังไงก็ไม่ยอม

เจียงชื่อพูดอย่างเย็นชาว่า "ผมถึงที่จอดรถที่นี่ก่อนนะครับ อีกอย่างผมเข้าไปจอดก่อนด้วย แล้วเป็นที่จอดของคุณได้ยังไงครับ? ถ้าคุณเก่งพอ ทำไมคุณไม่จอดเข้าไปก่อนผมล่ะครับ"

ชายฉกรรจ์ถึงกับตกใจ

อันที่จริงแล้วทักษะการขับรถของชายฉกรรจ์คนนี้ก็ดีอยู่แล้ว ยิ่งสถานการณ์การแย่งที่จอดรถก่อนหน้านี้ก็เป็นเรื่องที่เขาถนัดด้วยซ้ำ

แต่ไม่คิดเลยว่าฝีมือของเจียงชื่อจะดีกว่าเขา และทำการจอดรถเข้าไปได้ก่อน

คนที่ฝีมือด้อยกว่า ก็ต้องแพ้ไป

ชายฉกรรจ์เงียบไปสักพัก ในขณะนั้น ผู้หญิงที่แต่งตัวเซ็กซี่คนหนึ่งเดินลงมาจากรถและกระทืบเท้าพูดว่า "งานใกล้จะเริ่มแล้ว นี่คุณยังทำอะไรอยู่? ตกลงหาที่จอดรถได้มั้ยเนี่ย?"

ชายฉกรรจ์รีบพูดเกลี้ยกล่อมว่า "รอแป๊บนะที่รัก เดี๋ยวผมจะจัดการให้เดี๋ยวนี้เลยครับ"

จากนั้นเขาหันมาแล้วพูดกับเจียงชื่อด้วยความโกรธว่า "ผมไม่มีเวลามาเล่นกับคนบ้านนอกอย่างคุณหรอกนะ ผมจะถามคุณเป็นครั้งสุดท้าย คุณจะถอยหรือไม่ถอย?"

เจียงชื่อตอบสั้นๆ ว่า

"ไม่ถอย"

"ได้ ไอ้หนุ่ม เดี๋ยวมึงจะได้รู้ซึ้งว่าคนที่ทำให้กูไม่พอใจนั้น มันจะต้องเจอกับชะตากรรมยังไง!"

ชายฉกรรจ์ไม่ได้ลงมือทันที แต่เขากลับไปที่รถ จากนั้นเอารถของเขามาจอดขวางหน้ารถของเจียงชื่อต่อหน้าเจียงชื่อ และขวางทางออกของเจียงชื่อไว้!

ตราบใดที่รถของอีกฝ่ายไม่ขยับ รถของเจียงชื่อก็ไม่สามารถขับออกไปไหนได้

ชายฉกรรจ์ดับเครื่องยนต์แล้วเดินออกมา จากนั้นหัวเราะและพูดว่า "กูมีเงิน รถแค่คันเดียวมันไม่ใช่ปัญหาสำหรับกูหรอก กูแค่อยากให้มึงจำไว้ว่า อยู่ในสังคม ถ้าไม่มีปัญญาจริงอย่าทำตัวกร่างกับคนอื่น!"

"รถคันนี้ กูก็จะจอดมันไว้ตรงนี้ กูจะไม่ขับมันไปไหนอีก"

"แล้วก็ชาตินี้ อย่าหวังว่ารถอของมึงจะได้ขับออกไปอีก!"

ช่างเป็นพฤติกรรมที่ไร้เหตุผลจริงๆ

สาวเซ็กซี่คนนั้นเข้ามาโอบเอวของชายฉกรรจ์แล้วหัวเราะคิกคักและพูดว่า "สมน้ำหน้า!"