บทที่ 526 การชอบใครสักคนมันผิดเหรอ?

เธอชอบเจียงชื่อ มันทำไมกันล่ะ?

หรือว่าการชอบใครสักคนมันผิดเหรอ?

ไม่ว่าต่อไปจะเป็นยังไง อย่างน้อยในเวลานี้ ทั้งร่างกายและจิตใจของเธอก็อยากที่จะอยู่กับเจียงชื่อ ครั้งหนึ่งในชีวิตแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

ขณะที่ขับเคลื่อนไปด้วยเสียงเพลงและความ'ช่วยเหลือ'ของซินยุ่น แม้ว่าตัวของเจียงชื่อจะไม่พรสวรรค์ทางด้านการเต้นเลยแต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะเต้นออกมา

นี่เป็นครั้งแรกที่เจียงชื่อและซินยุ่นได้สัมผัสใกล้ชิดกันขนาดนี้

ที่มุมห้อง สุ่ยจุนซินกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้พร้อมกับนั่งไขว้ขา แก้วไวน์แดงที่ถืออยู่ในมือสั่นเทา

ดวงตาของเขานั้นจับจ้องไปที่ร่างของซินยุ่น

ทุกๆ ครั้งที่ร่างกายของซินยุ่นนั้นเคลื่อนไหว ใจของสุ่ยจุนซินก็สั่นไหวอย่างรุนแรง งดงามมาก ช่างงดงามเหลือเกิน!

ผู้หญิงที่งดงามโดดเด่นเพียงนี้ หลายพันปีถึงจะพบได้สักครั้งหนึ่งใช่ไหม?

ไม่ว่าจะเป็นหน้าตาหรือรูปร่างของเธอ มันก็ช่างสวยไร้ที่ติเสียจริง หลักสำคัญที่สุดเลยก็คือเธอเป็นของผู้หญิงของคนอื่นอีกด้วย

สุ่ยจุนซินผู้มีอาการป่วยทางจิตนี้ที่ชอบผู้หญิงของคนอื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือหญิงสาวผู้สวยงามของคนอื่น เขานี่ชอบมันจนวางไม่ลงเลยล่ะ

ซินยุ่นนั้นเป็นผู้หญิงในอุดมคติของสุ่ยจุนซิน

เขาสาบานว่าเขาจะต้องได้มันมาอย่างแน่นอน!

ก็แค่การเต้นรำ

ซินยุ่นกลับมานั่งที่นั่งทั้งๆ ที่ยังไม่หายอยาก ใบหน้าของเธอแดงก่ำ หัวใจเต้นระรัว นี่เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดในชีวิตของเธอเลยก็ว่าได้

ในที่สุดความฝันก็เป็นจริงแล้ว

ในที่สุดก็สามารถเต้นรำกับเจียงชื่อได้ซะที

แค่นี้ก็พอจะเป็นความทรงจำอันล้ำค่าแล้ว

ในเวลานี้ เจียงชื่อก็ได้กวาดตามองไปที่ผู้หญิงคนหนึ่ง เขาถูกดึงดูดความสนใจในทันที ไม่ผิด นั่นคือผู้หญิงที่เจียงชื่อตามหามาเป็นเวลานานแสนนาน--เสี่ยวเตี๋ย!

"ในที่สุดก็พบหล่อนจนได้"