บทที่ 528 อยากออกไปไหม?

หลังจากที่เห็นความแข็งแกร่งของเจียงชื่อ เสี่ยวเตี๋ยไม่กล้าที่จะประมาทเกรงว่าอาจไปทำให้เจียงชื่อไม่พอใจได้จึงได้ทำการเริ่มพูดก่อน "คุณเจียงชื่อ คุณต้องการให้ฉันเต้นรำกับคุณไหมคะ?"

สีหน้าของเจียงชื่อนั้นดูเย็นชา

เขาไม่ตอบอะไร หยิบขวดไวน์ที่อยู่ด้านข้างของเสี่ยวเตี๋ยขึ้นมาพร้อมกับเติมมันลงในแก้วจนเต็มและชิมไวน์แดงในมือราวกับว่าเขาไม่เห็นเสี่ยวเตี๋ยแต่อย่างใด

นี่ทำให้เสี่ยวเตี๋ยอึดอัดเล็กน้อย

หลงจากดื่มไปได้ครึ่งแก้ว เจียงชื่อถามคำถามที่ดูไร้สาระออกมา "หล่อนคือเสี่ยวเตี๋ยใช่ไหม?"

"อืม"

"หล่อน อยากออกไปจากที่นี่ไหม?"

เสี่ยวเตี๋ยตะลึง นี่มันคำถามอะไรกัน?ออกจากที่นี่?ไปไหน?

เจียงชื่อกล่าวต่อ "ฉันมีเพื่อนคนหนึ่งชื่อว่าซุนจ้ายเย้น เขาคิดถึงหล่อนอยู่ตลอดเวลาเลยนะ หากหล่อนต้องการออกไปจากที่นี่ ฉันสามารถพาหล่อนออกไปเพื่อพบเขาอีกครั้งได้"

เปรี้ยง!เปรี้ยง!เปรี้ยง!

คำพูดของเจียงชื่อนั้นเหมือนกับเสียงฟ้าร้องที่ดังก้องระเบิดอยู่ในหัวของเสี่ยวเตี๋ย

ชื่อที่ห่างหายไปนาน อดีตที่น่าเศร้าผุดขึ้นมาในใจของหล่อน ไม่ว่าจะฝึกฝนมาดีแค่ไหนแต่หล่อนก็ไม่อาจห้ามน้ำตาไม่ให้ไหลออกมาในเวลานี้ได้

ซุนจ้ายเย้น?

ซุนจ้ายเย้น!

เมื่อหลายปีก่อน เสี่ยวเตี๋ยนั้นเชื่อคำพูดของซุนจ้ายเย้นและต้องการที่จะหนีไปกับเขา แต่ท้ายที่สุดกับถูกเจ้าบ้านตระกูลซุนขายไปที่หนานเฉิงและกลายเป็นนักเต้นขององค์กรฟ้าน้ำ ผ่านช่วงชีวิตอย่างตายทั้งเป็น

เดิมทีหล่อนคิดว่าคงจะเป็นเช่นนี้ต่อไปจนชั่วชีวิต ใครจะไปคิดล่ะว่าวันนี้ในอีกหลายปีต่อมาจะมีคนมาอยู่ตรงหน้าของหล่อนและเอ่ยชื่อนี้ขึ้นมาอีก