บทที่ 537 ผับ

วันรุ่งขึ้น พลบค่ำ

ร่างที่โดดเดี่ยว เดินตามลำพังในซอยที่ยาวและแคบ ทุกๆ สิบถึงยี่สิบเมตรจะมีทางแยก ทางอ้อม และชั้นหลายชั้นแผ่ออกไปรอบด้าน

นี่คือสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงที่สุดในหนานเฉิง——ซอยทาวน์

ในเมืองทั้งเมือง แต่ละครอบครัวอยู่ใกล้กัน ครอบครัวเชื่อมต่อกับครอบครัว ด้านหน้า ด้านหลัง ด้านซ้ายด้านขวาอาจกลายเป็น "ซอย" บางตรอกเชื่อมติดกัน และบางตรอกแยกออกจากกัน

เป็นชิ้นๆ เป็นกลุ่มๆ

สถานที่ที่นัดหมายกันคือผับในซอยแห่งหนึ่ง

ทุกวันในสมัยนี้ ตำแหน่งในสถานที่ของผับนี้หายากมาก และเป็นผลิตภัณฑ์ที่สมัยโบราณเก็บไว้

เจียงชื่อเดินคนเดียวในซอย เดินผ่านคนแปลกหน้าทีละคน และภายใต้การนำทางของป้ายต่างๆ ในที่สุดก็มาถึงประตูทางเข้าของผับ

เขาก้าวเข้ามา

ในผับมีหญิงสาวคนหนึ่งนั่งอยู่---เสี่ยวเตี๋ย

"เจียงชื่อ คุณมาแล้วเหรอ?"

"นั่งสิ"

เจียงชื่อนั่งลง เสี่ยวเตี๋ยกระตือรือร้น

ให้ร้านนำไวน์หนึ่งถ้วย เนื้อหนึ่งชาม และถั่วลิสงหนึ่งจานมา ดูแลเป็นอย่างดี

มีไวน์ มีเนื้อ มีกับข้าว ดูแลเป็นอย่างดี

"คุณกินอะไรหน่อยให้อิ่มท้องก่อน"

"ดื่มไวน์ ดื่มให้ชุ่มคอ"

เจียงชื่อไม่ได้ปฏิเสธความหวังดีของเสี่ยวเตี๋ย เขาหยิบตะเกียบคีบเนื้อชิ้นหนึ่งเข้าปากแล้วเคี้ยว จากนั้นก็ยกถ้วยไวน์ขึ้นมาดื่มทีเดียวหมดถ้วย

"ดื่มเก่งนิ"

"มาอีกถ้วย!