บทที่ 559 กระต่ายเมื่อตื่นตูมก็กัดคนได้เช่นกัน

ผู้จัดการเฉารีบดึงแขนเสื้อของหลิวเต๋อหวาง ขอให้เขาช่วยพูดอะไรบ้าง

หลิวเต๋อหวางไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ยังคิดว่าหวางเจี้ยนไหลลงโทษรุนแรงเพียงเพราะเขาโกรธอยู่ในตอนนี้ เขาพูดด้วยรอยยิ้มว่า "ท่านหวาง ความจริงแล้ว..."

ไม่รอให้เขาพูดจบ หวางเจี้ยนไหลก็ตัดบททันที

"หลิวเต๋อหวาง!"

"เอ่อ ท่านหวาง คุณพูดสิ"

"ในฐานะที่คุณเป็นผู้อำนวยการแผนกเครื่องประดับดาวฤกษ์สาขาเขตเจียงหนาน กลับจ้างคนเพราะความใกล้ชิด ปล่อยให้เขาดูถูกและกระด้างกระเดื่องกับเบื้องบน สารเลวจริงๆ! คุณสั่งสอนผู้ใต้บังคับบัญชาผิดวิธีเช่นนี้ ถ้าอย่างนั้นก็อย่าทำมันเลย ตอนนี้ผมจะถอดตำแหน่งผู้อำนวยการของคุณ ไปรับเงินที่แผนกการเงินพร้อมเขาแล้วออกไปจากที่นี่"

อะไรนะ???

หลิวเต๋อหวางไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆ

เขาแตกต่างจากผู้จัดการเฉา ถึงอย่างไรผู้จัดการเฉาก็เป็นเพียงผู้จัดการเล็กๆ ของสาขาคนหนึ่ง เปลี่ยนให้ใครมาทำก็ได้ อันที่จริงเขาก็ได้เป็นผู้จัดการเพราะอาศัยตำแหน่งของลุงอย่างหลิวเต๋อหวาง

ไล่ก็ไล่ไปสิ ไม่เกี่ยวกับผลได้ผลเสียของตน

แต่หลิวเต๋อหวางนั้นไม่เหมือนกัน

เขาเป็นพนักงานประจำของเครื่องประดับดาวฤกษ์ มีการจัดสรรตำแหน่งหน้าที่ เขาทำงานหนักในบริษัทมากว่ายี่สิบปีก่อนจะเข้ารับตำแหน่ง

เว้นแต่จะมีความผิดใหญ่หลวง มิฉะนั้นก็จะไม่ถูกไล่ออกง่ายๆ

แล้วผลลัพธ์เป็นอย่างไร?

เพียงเพราะคำพูดกระด้างกระเดื่องของหลานชายประโยคเดียว ก็ถอดเขาออกจากตำแหน่งแล้ว?

มันไม่ไร้สาระไปหน่อยหรือ?

ท่านหวางบ้าหรือโง่กันแน่ ถึงได้ทำเรื่องไม่ฉลาดเช่นนี้ออกมา

หลิวเต๋อหวางก็โกรธเช่นกัน พลางตะโกนว่า "คนแซ่หวาง คุณอย่าทำอะไรเกินไปนัก ผมหลิวเต๋อหวางเป็นผู้อำนวยการแผนก ถ้าจะไล่ออกก็จำเป็นต้องผ่านความเห็นชอบจากคณะกรรมการบริหารของสำนักงานใหญ่ คุณมีสิทธิ์อะไรมาไล่ผมออก?"

"สำนักงานใหญ่เหรอ?"

หวางเจี้ยนไหลยิ้ม โทรศัพท์ติดแล้วก็กดปุ่มเปิดลำโพง