บทที่ 567 คนที่กลัวที่สุด

เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของหยวนเจียเซียงไม่สู้ดีเป็นอย่างมาก เขาถึงกับพูดตะกุกตะกัก

"นาย นายพูดอะไร"

"ฉันทำตามกฎหมาย ปฏิบัติอย่างสุจริต นายไม่ต้องเอาอาสามมาขู่ฉัน"

"ฉันคุยกับนายเข้าใจแล้ว ถ้าวันนี้พวกนายไม่ให้คำตอบที่น่าพอใจ ฉันจะไม่เกรงใจพวกนายแล้ว ปิดบริษัทแค่เรื่องเบาๆ ระวังฉันจะดำเนินการทางกฎหมายกับพวกนาย ได้อยู่ในคุกไปตลอดชีวิตแน่!"

เจียงชื่อหัวเราะเบาๆ และส่ายหน้า

ยิ่งเขาใจเย็นและไม่พูดมากเท่าไร ก็จะทำให้หยวนเจียเซียงร้อนตัวมากขึ้นเท่านั้น

"ขำอะไร นายเห็นฉันเป็นตัวตลกเหรอ"

เจียงชื่อพูดว่า "ลงโทษทางกฎหมาย ติดคุกเหรอ คนแก่กระจอกๆ อย่างคุณ เอาอำนาจมาจากไหนไม่ทราบ ถึงคุณเป็นผู้ดูแลของสำนักงานอุตสาหกรรมและการพาณิชย์ ก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีสิทธิ์ดำเนินการทางกฎหมายไม่ใช่เหรอ ตำแหน่งทางการของคุณคืออะไร ก็ยังไม่รู้ มาทำยโสโอหังอะไรที่นี่"

หยวนเจียเซียงโดนพูดใส่จนรู้สึกกระอักกระอ่วน

อันที่จริง เขาเป็นแค่หลานชายของหยวนตง ผู้อำนวยการสำนักงานอุตสาหกรรมและการพาณิชย์เท่านั้น อย่างอื่นเขาก็ไม่มีอะไรเลย

ไม่ต้องพูดเรื่องทำงานในสำนักงานอุตสาหกรรมและการพาณิชย์หรอก เขาเคยเข้าไปที่นั่นแค่ไม่กี่ครั้ง

เขาเป็นแค่อันธพาลที่ใช้ชื่อเสียงของอาสาม หลอกลวงผู้คน แต่น่าเสียดายที่เจียงชื่อไม่หลงกล

สิ่งที่ทำให้หยวนเจียเซียงสิ้นหวังเข้าไปอีกคือ เจียงชื่อปรบมือเบาๆ และพูดเสียงก้อง "ผู้อำนวยการหยวน เมื่อกี้คุณคงได้ยินแล้วสินะ"

"ผู้......ผู้อำนวยการหยวน?"

ตอนแรกหยวนเจียเซียงอึ้งไป จากนั้นเขาก็หัวเราะออกมา "เจียงชื่อ ไอ้ฉิบหาย สมองนายมีปัญหาเหรอ คิดอยากจะข่มขู่ฉันเหรอ"

"ฐานะของอาสามคือใคร นายเป็นใครไม่ทราบ ถึงนายจะเรียนเชิญยังไง อาสามของฉันก็ไม่มีทางมาหรอก อย่ามาหลอกฉันเลย"

"พวกนาย รอวันตายได้เลย!"

เมื่อเขาพูดจบ เสียงอันหนักแน่นดังเข้ามา