ตอนที่ 59
บทที่ 59 ฉันชื่นชมความสามารถของคุณ
October 21, 2026
บทที่ 59 ฉันชื่นชมความสามารถของคุณ
ฉูซงเหมือนถูก 'แทงใจ' ดวงตาเบิกกว้าง ล้วงเอาตะบองออกมาจากอกเสื้อ ชี้นิ้วไปที่เจียงชื่อแล้วพูดว่า“ มึงเบื่อชีวิตแล้วหรือไง มึงกล้าดียังไงมายุ่งกับเรื่องของกู? รู้ไหมว่ากูเป็นใคร?”
“แล้วคุณคือใคร?”
“เหอเหอ แกไปสอบถามหน่อยสิ ที่นี่ใครไม่รู้จักฉันยมราช ฉูซง?!”
เจียงชื่อชี้ไปที่ใบรับรองชั่วคราวบนแขนเสื้อของเขา “คุณไม่ใช่แค่พนักงานชั่วคราวเหรอ มีอำนาจอย่างเป็นทางการยิ่งใหญ่มาจากไหน”
ฉูซงหัวเราะเยาะและชี้ไม้ไปที่เจียงชื่อ “อำนาจข้าราชการ เกรงว่าแกยังไม่รู้ว่าอะไรคืออำนาจข้าราชการ!”
เขายกไม้ขึ้นตีไปร่างของเจียงชื่อ แต่ถูกเจียงชื่อเตะลงกับพื้น
เพื่อนอีกสองคนเข้ามาช่วย เขาโดนเจียงชื่อเตะทีละคน ทั้งสามคนก็ถูกจัดการในพริบตา
ฉูซงปิดใบหน้าของเขาและพูดว่า “แกกล้าทำร้ายฉัน แกตายแน่ แกตายแน่!”
เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและโทรหาผู้คนจากสำนักงานบริหารเมือง เพื่อให้มีคนมาช่วยมากขึ้น
เน่ร์เจิงเดินเข้าไปและจับแขนของเจียงชื่อ “หนีเร็ว”
เจียงชื่อยิ้ม “ทำไม?”
“คุณไม่สามารถเอาชนะพวกเขาได้ พวกเขาคุ้นเคยกับการกลั่นแกล้งผู้อื่น และมีคนคุ้มครองพวกเขา ถึงพวกเราเป็นทหารแม้ว่าเราจะมีความสามารถเราก็ต้องก้มหัวต่อหน้าพวกเขา"
เจียงชื่อโบกมือ “วันนี้ ฉันจะไม่ก้มหัวลง!”
เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเพื่อแก้ไขข้อความที่ส่งถึงมู่หยางอี จากนั้นก็วางโทรศัพท์มือถือทิ้งไป
เมื่อเห็นว่าเจียงชื่อไม่ได้วางแผนที่จะออกไปเลย เน่ร์เจิงก็ส่ายหัว “ทำไมคุณถึงทำแบบนี้อีก คุณรู้ไหมมังกรที่แข็งแกร่งไม่สามารถเอาชนะงูท้องถิ่นได้”
หลังจากนั้นไม่นาน รถผูของสำนักงานบริหารเมืองก็มาถึง
เน่ร์เจิงพูดเป็นครั้งสุดท้าย: “ไปตอนนี้ก็ยังไม่สาย ถ้าช้ากว่านี้ คุณก็ ... “
ก่อนที่เขาจะพูดจบ เจียงชื่อก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างสง่างาม และยืนอยู่หน้ารถสำนักงานบริหารเมือง!
ฉูซงหัวเราะ เคยเห็นคนโง่ แต่ไม่เคยเห็นคนโง่ขนาดนี้ เขาส่งคนไปรอที่จับ นี่เป็นเรื่องดีที่ไม่ต้องเสียเวลามากนัก
ประตูรถเปิดออก และคนงานที่เป็นทางการหลายคนก็เดินลงมาด้วยใบหน้าเคร่งเครียด
ฉูซงยิ้มและวิ่งขึ้น “พี่หลิว พี่จ้าว พวกคุณต้องทวงความยุติธรรมให้ฉัน ฉันทำงานหนักและช่วยประชาชนทำความสะอาดถนนด้วยค่าจ้างเพียงเล็กน้อย ดูสิฉันถูกทุบตีและยังโดนเตะเข้าที่ท้อง พี่ชายทั้งสองต้องรับหน้าแทนฉันนะ”
“อือ พวกเรารู้แล้ว”
พนักงานอย่างเป็นทางการสองคนเข้ามาและถามว่า: "คุณคือคนที่ลงมือทำร้ายคนหรือ?"
“ใช่."
“ อา ยอมรับก็ดี ขึ้นรถเถอะ”
เจียงชื่อถาม "ทำไมพวกคุณไม่ถามว่าฉันทำร้ายคนทำไม ไม่ถามพนักงานชั่วคราวคนนี้ทำอะไรลงไปหรือ?” พนักงานทางการทั้งสองหัวเราะ "พวกเราไม่ต้องให้คุณมาสอน จะบอกคุณให้ ทำร้ายคนของเรา ชีวิตของคุณก็จบแล้ว”
เจียงชื่อขมวดคิ้ว
นี่คือเขตเจียงหนานที่เขาควบคุมหรือ?
คนเหล่านี้มีความหยิ่งยโสโอหัง และเย่อหยิ่งต่อคนธรรมดาคนเช่นนี้ คนแบบนี้ไม่ควรเอาไว้
“ไร้ความยุติธรรมจริงๆ คนแบบพวกคุณเป็นขยะของทีม”
พนักงานทางการทั้งสองไม่พอใจ “คุณยังตื่นเต้นไปแล้วใช่ไหม ได้ วันนี้คุณปู่จะสอนให้คุณรู้ว่าอะไรคือความสุภาพ”
ทันทีที่ทั้งสองม้วนแขนเสื้อขึ้นและเตรียมจะลงมือ ก็มีรถจากสำนักงานบริงานเมืองอีกคันวิ่งมา
คราวนี้เป็นชายชราอายุประมาณ 50 ปีลงมา
พนักงานทางการและฉูซงมองไป และตกใจ คนที่มาคือเถียนชิ่งรองผู้อำนวยการสาขาสำนักงานบริหารเมืองของพวกเขา
“รองผู้อำนวยการเถียน ทำไมท่านถึงมา?” ฉูซงถามอย่างไม่คาดคิด
เถียนชิ่งเหงื่อออกทั้งหัว เขาไม่สนใจฉูซง และตรงไปที่เจียงชื่อ
เขาเพิ่งได้รับข้อความจากสำนักงานใหญ่: คนของคุณกำลังจะรังแกผู้บริหารระดับสูง