บทที่ 595 พบกันหลังจากที่ไม่ได้พบกันมานาน

ซุนหย่งเจินไม่มีทางรับเรื่องนี้ได้

นี่มันเรื่องตลกอะไรกัน คนที่สู้กับเขามาตลอด คือผู้บริหารระดับสูงเขตเจียงหนานงั้นเหรอ งั้นก็เท่ากับว่าเขาแพ้ตั้งแต่เริ่มแล้วไม่ใช่เหรอ

ยังมีอะไรต้องสู้อีก

เขาเงยหน้ามองเจียงชื่อ และถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ "เป็น เป็นไปไม่ได้ ถ้านายเป็นผู้บริหารระดับสูงเขตเจียงหนานจริง การที่จะกำจัดฉัน ก็แค่เรื่องง่ายๆ ไม่ใช่เหรอ ทำไมต้องทำให้วุ่นวาย และเสียเวลาขนาดนี้ด้วย"

"เจียงชื่อ นายไม่ต้องมาแสร้งทำ!"

เจียงชื่อไม่ได้รู้สึกอะไรกับคำตำหนิของเขา

ซุนจ้ายเย้นที่อยู่ข้างๆ หัวเราะขึ้นมาก่อน เขาพูดอย่างกระอักกระอ่วน "จริงๆ ฉันควรจะคิดได้ตั้งนานแล้ว พ่ายแพ้ตั้งสามครั้ง เหมือนเบื้องบนล่วงรู้มาก่อน ครั้งนี้ยังใช้อำนาจของสามหน่วยงานด้วย"

"ถ้าไม่ใช่คนที่มีตำแหน่งสูง คงไม่มีทางทำได้"

คำพูดนี้เขาพูดให้ตัวเองและซุนหย่งเจินฟัง

ซุนหย่งเจินกลืนน้ำลาย

ความจริงทนโท่ จะไม่เชื่อก็ไม่ได้

แต่เขายังไม่ยอม เขาถลึงตาใส่เจียงชื่อ แล้วพูดว่า "นายจงใจล้อฉันเล่นเหรอ ตำแหน่งนายสูงขนาดนั้น มาสู้กับฉันทำไม"

เจียงชื่อตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "นายรู้ไหม ทำไมแมวต้องจับหนู"

"แมวจับหนูงั้นเหรอ" ซุนหย่งเจินถ่มน้ำลาย "เกี่ยวอะไรกับฉัน"

เจียงชื่อตอบคำถามของตัวเอง "แมวจับหนู ก็เพราะอยากเล่นไง ฉันสู้กับนาย ก็เหมือนกัน นายบีบบังคับให้น้องชายฉันสิ้นหนทาง นายคิดว่าฉันจะจัดการนายด้วยวิธีง่ายๆ เหรอ"

คำพูดนี้ทำให้ซุนหย่งเจินใจโหวง

ที่แท้ อีกฝ่ายไม่ได้เห็นตัวเองอยู่ในสายตา การที่เขา 'สู้' กับตัวเอง เพียงเพราะต้องการเล่นกับคนโง่เท่านั้น

ไม่ว่าซุนหย่งเจินจะพยายามอย่างไร ก็ไม่มีทางสู้เจียงชื่อได้

หลังจากมนุษย์ผ่านการพยายาม แต่ก็ไม่สำเร็จ จึงเกิดความสิ้นหวัง ตอนนี้ในใจซุนหย่งเจิน เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

"ฮ่าๆๆๆ!"

"ฉันพยายามมานานขนาดนี้ แต่สุดท้ายก็เป็นแค่คนโง่งั้นเหรอ"

"คนโง่ ฉันเป็นคนโง่งั้นเหรอ"

คนที่หยิ่งในศักดิ์ศรีอย่างซุนหย่งเจินไร้เรี่ยวแรง เขาทรุดลงบนพื้น และมองไปข้างหน้า ด้วยสายตาว่างเปล่า

ความพ่ายแพ้ครั้งนี้ ทำให้เขาสูญเสียทุกอย่าง

พ่ายแพ้อย่างน่าเวทนา

ตอนที่เขาบีบเจียงโม่ให้สิ้นหนทาง จุดจบได้ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว

เรียกได้ว่าสวรรค์มองการกระทำของมนุษย์ บุญและบาปท้ายที่สุดย่อมตอบสนอง!

เจียงชื่อโบกมือไปมา

"พาลงไป"

"ซุนหย่งเจิน สิ่งที่รอนายอยู่ คือการใช้ชีวิตในคุกนรกตลอดไป"

"นายไปสำนึกผิดในคุกซะเถอะ"

ประธานบริษัทยักษ์ใหญ่ ตกอยู่ในสภาพน่าเวทนา จุดจบของเขาคือคุก มันเป็นสิ่งที่เขาสมควรได้รับแล้ว!