บทที่ 606 นกสองหัว

การคาดการณ์นี้ทำให้ทุกคนในห้องถึงกับตะลึงงันมาก ใครจะไปคิดว่าพนักงานธรรมดาทั่วไปที่มีเงินเดือนไม่เกินแปดพันจะเป็นหมอเทวดาได้?

จงเถาคนหนึ่งที่รู้สึกไม่คาดคิดที่สุด

เขากลัวที่จะคิดด้วยซ้ำ เพราะถ้าเป็นเรื่องจริง เขาไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหน?

เพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะถามว่า "จงเถา ไหนบอกเบอร์ที่คุณโทรออกมาสิ"

"เอ่อ เบอร์น่ะเหรอ 152......"

หลังจากที่เขาอ่านจบ ติงเมิ่งเหยนเป็นคนแรกที่ตอบสนองและโพล่งออกมาว่า "นั่นมันเบอร์โทรของเจียงชื่อไม่ใช่เหรอ?"

เป็นอย่างที่คิดจริงๆ!

และอีกครั้งที่ทำให้ทุกคนในห้องต้องตะลึงงัน

จากนั้นทุกคนหันมองไปที่เจียงชื่อด้วยความตื่นเต้น "เจียงชื่อ นี่คุณเป็นหมอเทวดาจริงเหรอ?"

เจียงชื่อโบกมือตอบว่า "ผมก็แค่ไปฝึกวิชาทางการแพทย์กับคุณท่านซินเพียงไม่กี่วันเท่านั้น จะเป็นหมอเทวดาได้ยังไงล่ะ?"

"หืม หมอเทวดาเจียงถ่อมตัวจริงๆ เลยนะครับ!"

"ที่แท้เจียงชื่อก็คือหมอเทวดาเจียงนี่เอง ไม่แปลกใจเลยที่คุณรู้จักหัวหน้าเชฟของร้านหลงเฉิง"

"หมอเทวดาเจียง คุณน้ำนิ่งไหลลึกจริงๆ เลยนะครับ ทั้ง ๆ ที่มีความสามารถขนาดนี้ แต่ทำไมถึงบอกว่าตัวเองเป็นแค่พนักงานที่มีเงินเดือนเจ็ดแปดพันครับ?"

เจียงชื่อยักไหล่ตอบ "อาชีพหลักของผมคือพนักงานที่มีเงินเดือนแปดพันจริงๆ แต่ผมแค่ใช้เวลาว่างในการฝึกฝนทักษะทางการแพทย์ที่หอการแพทย์ อีกอย่างผมไม่ใช่พนักงานและไม่ได้รับเงินเดือนจากหอการแพทย์ด้วย ผมก็เลยไม่ได้เล่าเรื่องนี้ให้ใครฟัง"

ทุกคนยกนิ้วโป้งให้เขา

"สุดยอด น่าทึ่งจริงๆ แค่ใช้เวลาว่างหลังเลิกงานไปเรียนแพทย์ก็กลายเป็นหมอเทวดาได้แล้ว คุณเป็นอัจฉริยะจริงๆ"

"อะไรที่เรียกว่าการถ่อมตน? นี่แหละที่เรียกว่าการถ่อมตน!"

"ผมก็ว่า กิ่งทองใบหยกจริงๆ ถึงว่าดาวโรงเรียนอย่างเมิ่งเหยนจะแต่งงานกับพนักงานธรรมดาได้ยังไงล่ะ? ที่แท้ก็เป็นหมอเทวดาเจียงที่ถ่อมตัว ผู้ที่ไม่ต้องการชื่อเสียงเกียรติยศท่านนี้นี่เอง คุณเป็นไอดอลของผมจริงๆ เลยนะครับ!"