บทที่ 637 ของขวัญแปดชิ้น

วันมงคลแต่กลับเป่าเพลงงานศพ มาหาเรื่องอย่างเห็นได้ชัด

ตอนนี้ ไม่ว่าจะโง่แค่ไหนก็ดูออกแล้วว่าเรื่องนี้ผิดปกติ จากท่าทีแล้ว ต้องมีการทะเลาะกันครั้งใหญ่

ด้วยเหตุนี้ทุกคนจึงใช้'ปัสสาวะ'เป็นข้ออ้างในการขอตัว

"ประธานจู ผมไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ"

"ที่บ้านผมมีเรื่องนิดหน่อย ขอตัวก่อนนะครับ"

"บริษัทต้องเซ็นสัญญา ประธานจู ไว้รอค่อยมาดื่มด้วยกันคราวหน้านะครับ"

เสือสองตัวกัดกันต้องมีตัวที่ได้รับบาดเจ็บ คนพวกนี้เพื่อเลี่ยงไม่ให้โดนลูกหลง จึงรีบออกไป ยืนดูด้านนอกร้านอาหาร

พวกเขาไม่ได้รีบร้อนที่จะกลับ แต่รอดูความครึกครื้นคล้ายไม่กลัวว่าจะเป็นเรื่องใหญ่ อยากจะให้ทั้งสองฝ่ายตีกัน

คนออกไปมากขึ้นเรื่อยๆ โต๊ะจีนร้อยโต๊ะในร้านอาหาร ออกไปเกือบครึ่ง คนที่เหลือคือพวกพนักงานในบริษัท ไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม

งานวันเกิดที่แสนจะรื่นเริงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ น่าเกลียดเกินไปแล้ว

คุณย่าหลิวทนปั้นสีหน้าต่อไปไม่ได้แล้ว

เธอยืนขึ้นแล้วพูดตำหนิ:"พวกแกเป็นใคร? ถึงได้กล้ามาก่อความวุ่นวายในงานวันเกิดของฉัน? พวกแกรู้ไหมว่าลูกฉันทำงานอะไร? วันนี้ พวกแกอย่าคิดที่จะออกไปแม้แต่คนเดียว!"

มีลูกชายแบบไหน มีผู้ปกครองแบบนั้น

นิสัยของจูหยุนเฉียง โดยมากเป็นเพราะคุณย่าหลิว 'ปลูกฝัง' ขึ้นมา

เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว คงไม่สามารถจบง่ายๆ

จูหยุนเฉียงมองเจียงชื่อ พูดด้วยเสียงเยือกเย็น:"วันนี้แกตั้งใจทำให้ฉันขายหน้าใช่ไหม?"

เจียงชื่อหัวเราะ

"ฉันแค่เอาของขวัญมาให้ ทำไมถึงกลายเป็นว่าทำให้แกขายหน้าล่ะ?"

"ทำไม รังเกียจของขวัญราคาถูกเหรอ?"

เจียงชื่อผายมือ "อย่าเพิ่งใจร้อน ดูของข้างในให้เสร็จก่อน แกก็จะไม่รู้สึกว่าของขวัญนี้ถูกแล้ว"