บทที่ 641 มีสิทธิ์ในการใช้งานเพิ่มขึ้นอีกสิทธิ์

บริษัทติงหรง อาคารสำนักงาน

ติงจ้งนั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องทำงาน โซฟาด้านซ้ายของเขาคือติงเฟิงเฉิงกับติงจื่อยวี่ ด้านล่างมีเจียงชื่อ ติงเมิ่งเหยนยืนไว้

ทั้งสองฝ่ายต่างไม่ชอบขี้หน้ากันและกัน ตอนแรกคิดว่าจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันแล้ว แต่เพราะเรื่องเขตสุสานที่วางแผน ทำให้พวกเขาต้องอยู่ภายในห้องเดียวกันอีกครั้ง

หลังจากฟังคำขอร้องของจิงเมิ่งเหยน ภายในใจของติงจ้งรู้สึกเย้ยหยัน

ถ้าเปลี่ยนเป็นคนอื่น เรื่องเล็กแค่นี้เขาตอบตกลงได้ทันที แต่พอเป็นเจียงชื่อ ไม่ได้เด็ดขาด

เขาถูกเจียวชื่อหลอกมาแล้วกี่ครั้ง?

ความแค้นในอดีตยังไม่ทันได้แก้แค้น เจียงชื่อยังมีหน้ามาขอสิทธิ์ในการใช้หลุมฝังศพหนึ่งผืน หึๆ เล่นตลกอะไรกัน?

ถ้ายอมยกให้เจียงชื่อจริงๆ ติงจ้งยังจะอยู่ในสังคมต่อไปไหม?

ติงเมิ่งเหยนเองก็รู้ดีว่าติงจ้งกำลังคิดอะไรอยู่ จึงเป็นฝ่ายพูดขึ้นก่อน: "คุณปู่คะ หนูรู้ค่ะว่าก่อนหน้านี้คุณปู่กับเจียงชื่อมีเรื่องบาดหมางกันนิดหน่อย แต่คนตายสำคัญที่สุด การตายของคุณลุงเฉิง กระทบกระเทือนจิตใจเจียงชื่อมาก อยากให้คุณปู่เมตตา ทำให้ความปรารถนาเล็กๆ ของเจียงชื่อเป็นจริงได้ไหมคะ?"

"ควรยกเว้นความแค้นไม่ใช่พันผูกให้มากขึ้น อีกอย่าง เจียงชื่อก็เป็นหลานเขยของคุณปู่ อาศัยโอกาสนี้เพื่อปรับความสัมพันธ์ของทุกคนไม่ใช่เรื่องที่ดีเหรอคะ?"

ถึงแม้จะพูดถูก แต่ว่าคนฟังจะรับฟังหรือไม่ก็อีกเรื่องหนึ่ง

ติงจ้งยังไม่ทันได้พูด ติงเฟิงเฉิงก็พูดขึ้นก่อน: "น้องสาม น้องพูดอะไร? ถ้าพวกน้องมาขอโทษจริงๆ ทำไมต้องมามือเปล่า? เห็นชัดว่าพวกน้องไม่มีความจริงใจ"

จิงจื่อยวี่พูดเสริม: "จริงด้วย ถอยหนึ่งก้าวแล้วมาพูดกัน สิทธิ์ในการใช้ก็ไม่ใช่ของพวกเรา เป็นสิทธิ์ของกรมโยธาธิการและผังเมือง พวกน้องมาทำให้คุณปู่ลำบากใจถึงห้องทำงาน คิดจะทำอะไรกันแน่?"

เห็นได้ชัด อีกฝ่ายไม่คิดจะช่วยเจียงชื่อ

สีหน้าของติงเมิ่งเหยนไม่สู้ดีเท่าไหร่

เธอรู้ดี ถึงแม้สิทธิ์ในการใช้จะเป็นของกรมโยธาธิการและผังเมือง แต่สิทธิ์ในเขตสุสานที่วางแผน ยกให้บริษัทติงหรงแล้ว พวกเขาอยากจะให้ใครใช้ แค่บอกกับเบื้องบนก็พอแล้ว