บทที่ 643 ยึดสิทธิ์ในการใช้

ติงจ้งทำเหมือนฟังเรื่องตลกที่น่าขันที่สุดในโลก เอามือเกยไว้บนโต๊ะ หัวเราะเสียงดังไม่หยุด

"นี่ ฉันไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม?"

"แกพูดอะไร? เสียงดังหน่อย ฉันไม่ได้ยิน"

"แกคิดว่าตัวเองเป็นจักรพรรดิหยกหรือไง? อยากทำอะไรก็ทำ? สิทธิ์ในการใช้ นั่นเป็นสิทธิ์ที่กรมโยธาธิการและผังเมืองยกให้ฉัน แกเป็นใคร ถึงจะได้ยึดสิทธิ์ในการใช้ของฉัน

"ฮ่าๆ แกบ้าไปแล้วหรือไง?"

ติงเฟิงเฉิงกับติงจื่อยวี่อารมณ์ดีมาก

ถึงแม้พวกเขาจะถูกเจียงชื่อทำให้ขายหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็ไม่หลาบจำ

เพราะในสายตาของพวกเขา การยึดสิทธิ์ในการใช้เป็นเรื่องที่ไม่สามารถทำได้ เจียงชื่อเป็นใคร? มีสิทธิ์อะไรมายึดสิทธิ์ในการใช้?

จะยึด ก็ต้องให้คนของกรมโยธาธิการและผังเมืองเป็นคนมายึด

เจียงชื่อ บ้าไปแล้วถึงได้พูดจาเหลวไหลแบบนี้ได้

ติงเหมิ่งเหยนเองก็ตกตะลึง เธอคิดไม่ถึงว่าเจียงชื่อจะพูดจาเหลวไหลแบบนี้ แตกต่างกับนิสัยในเวลาปกติของเจียงชื่อ ที่จะเป็นคนตลกขี้เล่น

คงเป็นเพราะการตายของเฉิงไห่กระทบกระเทือนจิตใจเขามาก ดังนั้นเขาจึงกลายเป็นแบบนี้

คนทั้งห้อง ไม่มีใครเชื่อคำพูดของเจียงชื่อ

แต่ขณะที่พวกติงจ้งหัวเราะเยาะเจียงชื่ออยู่นั้น เลขาเดินเข้ามา พูดด้วยน้ำเสียงร้อนใจ: "ประธานกรรมการครับ รองผู้อำนวยการเว่ยจากกรมโยธาธิการและผังเมืองมาครับ"

รองผู้อำนวยการเว่ย?

ได้ยินชื่อนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าติงเกร็งไปหมด ลางสังหรณ์บางอย่างกำลังก่อตัวขึ้น

หลายครั้งแล้ว

ทุกครั้งที่เขารู้สึกว่าเจียงชื่อพูดจาเหลวไหล เขาก็มักจะเป็นฝ่ายที่ขายหน้า