บทที่ 656 มหาสงครามของคนและงู

ขงกวางเจ๋อยืนขึ้น มุมปากยกยิ้ม "งูพิษทั้งหมดก็ถูกปล่อยออกไปหมดแล้ว ฉันกลับอยากรู้จริงๆ ว่าเจียงชื่อจะจัดการกับเรื่องนี้อย่างไร"

"ทั้งบริษัทเทคโนโลยีจิ้นเมิ่งต้องจบแล้ว อย่าคิดจะรอดชีวิตไป"

"ต่อให้เจียงชื่อรอดชีวิตไปได้ บริษัทของเขาก็ต้องจบ!"

จูหยุนเฉียงและเหยียนไคเหวินต่างมองตากัน และรู้สึกภูมิใจมาก

ไม่พูดไม่ได้ว่า ขงกวางเจ๋อเหมาะกับคำว่า 'จิตใจอำมหิต' จริงๆ ความคิดที่โหดเหี้ยมขนาดนี้ ไม่ใช่คนธรรมดาสามารถนึกถึงได้

ต่อให้นึกถึง ก็คงไม่มีปัญญาทำ

ยังไงไม่ใช่ว่าทุกคนที่โรคจิตเหมือนขงกวางเจ๋อขนาดนี้ ปกติไม่มีธุระอะไร ก็จะเลี้ยงงูไวเปอร์ไว้เล่น

จูหยุนเฉียงจุดบุหรี่หนึ่งมวน แล้วพูดอย่างสวยหรู "งั้นพวกเรารอคอยอย่างสบายใจก็พอ สิ่งเดียวที่ยังสวยไม่เพียงพอ ก็คือไม่สามารถเห็นท่าทางตอนที่โดนงูไวเปอร์กัด ช่างไม่มีความสุขจริงๆ "

ยังไม่ทันพูดจบ ก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังขึ้น

และเสียงนั้นค่อยๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ เสียงกรีดร้องดังขึ้น เหมือนกำลังเกิดเรื่องใหญ่อะไรขึ้น

"อืม?เกิดอะไรขึ้น?แผ่นดินไหวเหรอ?" จูหยุนเฉียงถามขึ้น

"เหมือนจะเกิดเรื่อง"

ขงกวางเจ๋อยืนขึ้นแล้วไปเปิดประตู จากนั้นเดินออกมาคนแรก จูหยุนเฉียงเหยียนไคเหวินต่างก็เดินไปด้วยความแปลกใจ

พอออกไปปุ๊บ ทั้งสามก็ได้ยินเสียงตะโกนอย่างแหลมหนวกหูดังขึ้น "งู งู!!!

งู?

ทั้งสามรู้สึกงงงวย ใครที่ไหนที่ปกติเจออันตรายแล้วจะตะโกนคำว่า 'งู' ล่ะ ไม่ใช่ว่าตะโกนว่า 'ช่วยด้วย' เหรอ

ค่อนข้างแปลกใจ

ตอนที่พวกเขากำลังสงสัย ทันใดนั้น ก็เห็นประตูบานหนึ่งถูกคนชนอย่างรุนแรงจนเปิดออก