บทที่ 669 แผนซ้อนแผน

หลังจากออกมาจากเรือนจำ ดวงตาของติงจื่อยวี่เป็นประกายขึ้นมาทันที และเธอรู้สึกมีความสุขราวกับว่าตัวเองเพิ่งซื้อกระเป๋า Chanel ไม่สิ มีความสุขมากกว่านั้นเป็นร้อยเท่าร้อยพันเท่าเลยแหละ!

หลังจากขึ้นรถ

ติงจื่อยวี่ก็กอดแขนของถังแหวนโม่ "ที่รักค่ะ ขอบคุณที่ช่วยฉันมากนะ"

ถังแหวนโม่ค่อนข้างเฉยเมยแถมยังรู้สึกกลัวเล็กน้อยด้วยซ้ำ

ถ้าคนใดคนหนึ่งในครอบครัวติงสามารถทำให้เขาเกรงกลัวได้ คนคนนั้นก็ต้องเป็นติงหงเหย้า เขาไม่มีวันลืมช่วงเวลาที่เขาได้ร่วมงานกับติงหงเหย้าได้แน่นอน

ในสายตาของถังแหวนโม่แล้ว เขาเป็นคนชั่วร้ายที่มีไอคิวที่และมีความคิดที่รอบคอบเหนือกว่าใครๆ

คุณไม่มีทางรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่แน่นอน

ถังแหวนโม่ถามว่า "ที่รักครับ พี่ชายของคุณเชื่อถือได้จริงหรือ? "

ติงจื่อยวี่ยิ้มเบาๆ " ทำไมเหรอ? คุณไม่เชื่อในความแข็งแกร่งของพี่ชายฉันหรือไง? "

"ผมไม่ได้สงสัยในความแข็งแกร่งของเขา แต่ผมไม่ค่อยไว้ใจบุคลิกประจำตัวของเขา พลังของชายคนนี้แข็งแกร่งเกินไป ถ้าเขาต้องการแก้แค้นทุกคนในตระกูลติง ผมเกรงว่าเขาจะทำร้ายคุณด้วย"

ติงจื่อยวี่โบกมือ "เรื่องนี้คุณวางใจได้เลย ตั้งแต่เล็กจนโตพี่ชายเป็นคนที่ดูแลฉันมาโดยตลอด อาจกล่าวได้ว่า ฉันเป็นความห่วงใยเพียงหนึ่งเดียวบนโลกนี้ของเขา และก็เพราะว่าฉันมั่นใจในจุดนี้ ฉันถึงกล้ามาพบพี่ชายในครั้งนี้ไง"

"ผมหวังว่ามันจะเป็นอย่างที่คุณพูดมาจริงๆ"

พวกเขาออกจากประตูเรือนจำทันที และการอยู่ที่นี่เป็นเวลานานมากจะทำให้ผู้อื่นสงสัยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ซึ่งไม่ใช่เรื่องดีอะไรเลย

......

ท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว เจียงชื่อเพิ่งจะขับรถกลับมาถึงบ้าน

ทันทีที่เขาเปิดประตูเดินเข้าไป ก็เห็นติงเมิ่งเหยนกำลังเตรียมเอกสารบางอย่าง และสีหน้าของเธอก็ดูผิดปกติเล็กน้อย

"เกิดอะไรขึ้นเหรอ?"

"ทางบริษัทมีเรื่องนิดหน่อยน่ะ ฉันต้องไปรับมือกับงานเลี้ยงในคืนนี้"

คำว่า 'งานเลี้ยง' ทำให้เจียงชื่อไม่ค่อยสบายใจสักเท่าไหร่

เขาถามว่า "ความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับคุณปู่นั้นแย่มาก โดยพื้นฐานแล้ว คุณไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดกับบริษัทแล้ว เป็นเพียงรองประธานในนำเท่านั้น ทำไมจู่ๆ คุณปู่ถึงต้องการให้คุณไปรับมือกับงานเลี้ยงในครั้งนี้ล่ะ? "

ติงเมิ่งเหยนถอนหายใจด้วยรอยยิ้มขมขื่น "ยังต้องถามอีกหรือ? จงใจวางแผนให้ฉันติดกับดักของเขาไงล่ะ"

"โอ้? ครั้งนี้เขาพูดว่าอะไรเหรอ?"

"เขาให้ฉันไปโปรโมตผลิตภัณฑ์ใหม่ล่าสุดของบริษัท ถ้าฉันประสบความสำเร็จ เขาจะแบ่งกำไร 30%ให้ฉัน แต่ถ้าฉันล้มเหลว เขาจะยึดหุ้นบริษัท 10% ของฉันกลับทันที"

ดูเหมือนว่า ติงจ้งจะไม่เคยลืมหุ้นส่วนเล็กๆ ในมือของติงเมิ่งเหยนเลย

พยายามทุกวิถีทางเพื่อที่จะเอามันกลับไปให้ได้

ติงเมิ่งเหยนพูดด้วยความเศร้าซึมเล็กน้อย "เฮ่อ! ตอนนี้ทุกคนในครอบครัวต่างพากันเบียดเบียนฉัน คุณปู่แทบรอไม่ไหวที่จะเอาหุ้นของฉันคืน ฉันรู้สึกเหนื่อยล้าเหลือเกิน อันที่จริงแล้ว ฉันไม่ต้องการหุ้นพวกนี้อีกต่อไปแล้ว เมื่อเทียบกับการใช้ชีวิตปากหวานก้นเปรี้ยวแบบนี้ไปวัรๆ แล้ว ฉันยอมคืนหุ้นให้กับพวกเขาแล้วลาออกจากบริษัทและพัฒนาอย่างอิสระดีกว่า"